Een eigen plekje bij duin en zee

ons eigen stekje bij duin en zee
ons eigen stekje bij duin en zee
veelkleurige bloemenpracht
veelkleurige bloemenpracht

Wij hebben een heerlijk eigen stekje daar bij duin en zee.
Het is een plek om van te houden, ik ben er heel blij mee.
Een super omgeving voor lange wandelingen en fietstochten langs duin en zee.
Een stille plek ook om tot rust te komen.
Bezigheden van thuis vallen er weg.
Heerlijk, de natuur brengt je bij jezelf..

Het voelt als thuiskomen als wij de deur van het slot doen.
Het carillon van de kerktoren laat zich weer horen.
Ik glimlach, want ik hoor weer een liedje van vroeger, zachtjes zing ik mee.
Vaak word ik door deze liedjes geraakt want het doet me denken aan de tijd van toen maar ook nu.
Nu is het zomer, mensen beklimmen de hoge toren.
Bovenop is er de verrassing van het mooie uitzicht over het eiland.
Het oude rijke verleden van het nostalgische dorp met zijn prachtige panden en draaiende molen, het is zo sfeervol.

Toen ons eerste kleinkind in die omgeving geboren werd hebben wij dit plekje gekocht.
Ik wilde geen ‘vreemdeling’ voor dit kleintje zijn.
Een oma zo ver weg ruim drie uren rijden bij kinderen en kleinkinderen vandaan dat leek mij maar niks.
Gelukkig dat wij dit onderkomen hebben want.. kleine Quinten, onze kleinzoon die in Maart is geboren woont hier ook dichterbij dan thuis!

Vandaag komen ze, Sara en Lizzie.
Ik hoor Sara, 4 jaar oud, in de auto al roepen:”Oma, oma,” ik voel me warm en blij worden.
Lizzie, 14 maanden oud, ik neem haar in mijn armen en ze legt haar hoofdje op mijn schouder, zo lief..ze kijkt me stralend aan!

Vandaag zijn Sara en Lizzie bij ons want hun mama gaat naar haar werk.
Dat wordt vandaag dus veel spelen en werken.
Sara heeft haar werkboek meegenomen, lekker kleuren, cijfers en letters leren en.. knap worden!
Ik geniet, kan bijna mijn werk als juf weer beoefenen en werk ijverig met Sara als oma mee.
“Wat is de opdracht oma?”vraagt ze steeds maar weer.
Het bedje voor Lizzie haar middagslaapje staat al klaar.
Maar dat vindt Lizzie maar niks, ze moet wennen aan deze voor haar vreemde slaapplek.
Ze is moe, legt eerst haar lijfje lekker neer maar dan.. ze huilt en gilt, ze houdt niet op.
Ik wil niet dat ze bang wordt om hier te slapen, ze heeft tijd nodig om te wennen.
Ik haal haar er uit, ze is nu stil en gaat weer lekker spelen.
Maar wat is dat kindje moe.. ik leg haar in de wandelwagen en opa gaat een wandeling met haar maken door het park.
De oogjes vallen al snel dicht, gelukkig, ze slaapt..

Ja, dit plekje hier, voor ons allemaal, ik ben er blij mee!

Sara viert haar verjaardag
Sara viert haar verjaardag
Lizzie in badje
Lizzie in badje
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s