Nazomeren in september

Het is al september. Ieder jaar opnieuw hopen we op een mooie nazomer. Die zomer met zijn heerlijke warmte en lange lichte dagen doet zo goed. De maand augustus viel tegen met zijn vele regen, het leek wel herfst. Altijd probeer ik de zomer een beetje te rekken en vast te houden tot oktober. In de tuin zoek ik als het maar even kan het zonnetje op, desnoods met de jas nog aan. En anders, lekker wandelen of buiten bezig zijn, in de tuin is altijd wel wat te doen.

Maar nu is het dus september en volop laat de nazomer zich zien. Het lijkt wel zomer! Een heerlijk zonnetje verjaagt de kou en het is gewoon warm. Het voelt voor mij wel bijzonder. Want nu heb ik het gevoel dat ik met pensioen ben en dat het werk niet meer roept. De scholen zijn weer begonnen en voor mij mag de zomer nog wel even duren. Natuurlijk mis ik de kinderen in de klas ook wel een beetje, maar ik ben ook blij met de vrijheid van nu. De zomer lijkt er langer door.

Vandaag gaan wij een fietstochtje maken naar een huisje aan zee dichtbij Hoek van Holland.
Gert en Esther genieten daar met de kleine Quinten. Wij gaan hen eens opzoeken. Het is altijd leuk om naar een onbekende omgeving te gaan. Onderweg zie ik heel veel actieve ouderen die ook genieten van deze mooie dag en een fietstocht maken. We parkeren de auto op de parkeerplaats bij de veerpont in Rozenburg en we nemen de fiets mee op de pont. Wat een aardige bedrijvigheid is het hier. Veel fietsers doen de oversteek over de Nieuwe Waterweg naar Maassluis. Ik krijg er een blij vakantiegevoel van!

Al snel fietsen we door de buitenwijk Maassluis uit. We rijden nu over groene dijkjes met schapen door polders en langs het Staelduinse Bos naar de duinen. Achter een mooie oude boerderij met zijn koeien en schapen zie ik in de verte grote kassen. Zijn er misschien veel boerderijen verdwenen in ruil voor de glastuinbouw? Hier tussen de Europoort en Den Haag ligt immers het gebied dat ook wel De Glazen Stad wordt genoemd. Heel vroeger is men hier begonnen met het kweken van druiven. In de kassen zie ik het rood van de paprika’s en de tomaten.

Pont over de Nieuwe Waterweg, kassen en oude boerderijen
Pont over de Nieuwe Waterweg, kassen en oude boerderijen

Ineens ruik ik de duinen en de zee en we komen steeds meer toeristen tegen. Mooie brede duinen zijn het. Ik zie campings en parken met vakantiehuisjes. We kijken even naar de zee en de badgasten op het strand. We fietsen weer verder en opeens zie ik een bekend gezicht aan komen fietsen. Het is Gert, blij begroeten we elkaar. Gert wil ons graag iets laten zien.

We fietsen terug naar de zee. Want hier tussen Ter Heide en Kijkduin zijn de duinen verbreed.
Er is een extra fietspad aangelegd waar je over het strand en de zee kunt kijken. Het lijkt wel het einde van de wereld. Wat is het hier mooi! Het weidse witte strand met zijn wit- en blauwe strandhuisjes en die blauwe zee, we zijn er stil van.

Op een bord lezen we over de ‘Zandmotor’ een knap staaltje kustverdediging. Hier op deze plek worden grote hoeveelheden zand opgespoten. Het is daar zo groot dat er zelfs een wandelroute is gemaakt. De bedoeling is dat de wind en de stroming van de zee al het zand zal verspreiden naar de plaatsen waar veel zand is verdwenen. Dit proces heeft zeker 15 jaar nodig.

Strand bij Hoek van Holland
Strand bij Hoek van Holland

We komen bij het gezellige vakantiehuisje en ik hoor al de lieve geluidjes van Quinten! Wat is het heerlijk om elkaar weer te zien en Quinten lekker te kunnen knuffelen, ik word er warm en blij van. Quinten voelt zich deze week niet zo lekker. Zou hij een kinderziekte onder de leden hebben? Of moet hij wennen aan deze andere slaapplek? Toch lacht hij lief naar ons en kijk toch eens, hij houdt zelf zijn flesje tijdens het drinken vast.
Dit is echt wel een heerlijke vakantie plek. De witte huisjes liggen zo mooi verscholen in een kom. Je zou echt niet denken dat De Glazen Stad en Den Haag hier zo dichtbij liggen. We praten bij en genieten van de lekkere hapjes, wat een verwennerij!

Maar dan is het weer tijd om te gaan. We fietsen door de duinen naar de Nieuwe Waterweg.
In de verte zie ik grote boten die van en naar de havenstad Rotterdam varen en ook de grote veerboten die naar Engeland gaan. We fietsen langs de haven van Hoek van Holland en zien hier van heel dicht bij de grote ferry’s die de oversteek naar Engeland maken. Nu moeten we al maar door fietsen langs het water van de Nieuwe Waterweg naar Maassluis.

Havens Nieuwe Waterweg bij Hoek van Holland
Havens Nieuwe Waterweg bij Hoek van Holland

Maassluis is een prachtig stadje, het is rond 1340 ontstaan als nederzetting bij een sluis in een zeewering tussen de Noordzee en Rotterdam. Het is al donker maar toch kunnen we het niet laten om even langs mooie plekjes te fietsen. We zien het oude stadhuis van 1676 waar nu het Nationale Sleepvaart Museum is. In het glinsterende water zien we de stoomsleepboot de Furie die vroeger houtvlotten over de Oostzee sleepte. Hier zijn ook opnamen gemaakt van de televisie serie Hollands Glorie. Wat is het een mooi gezicht als we de verlichte Grote Kerk uit 1639 zien. De straatjes met mooie panden en kleinere huizen liggen allemaal aan het water. Dit alles brengt de tijd van toen weer heel dichtbij. Het is donker stil en rustig als we met nog een fietser op de veerpont wachten.
Over het donkere water brengt de pont ons bij het beginpunt waar de auto staat.
“Wat ligt die Glazen Stad toch dicht bij de duinen en wat is het fijn om zo van een mooie nazomerdag te genieten,” denk ik.

(Deze site volgen? Klik op volg in de zwarte balk aan de bovenkant)

Maassluis
Maassluis
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s