Oppassen op de kleinkinderen is… elke dag een kruisje zetten

“Willen jullie in september een hele week op Sara en Lizzie passen?” werd ons gevraagd. Ik was blij met die vraag en kreeg er gelijk al zin in. “Natuurlijk doen we dat, bovendien komt die periode ons goed uit, geen enkel probleem”, was ons antwoord. Voor ouders is het fijn en goed om eens met zijn tweetjes er uit te zijn en wij vinden het heerlijk om voor ze te zorgen. Ik vind het verwarmend om de kleinkinderen eens lekker voor mezelf te hebben, ze te knuffelen en ze weer beter te leren kennen.
2014-09-11_14.32.07
Daar komen ze dan. Het is op het eind van de vrijdagmiddag, ik had de auto niet eens aan horen komen. Daar staat Sara.”Hallo, oma, boe!” Een lief klein lichtblond meisje, met pretoogjes en een schaterende lach! Er dwarrelt een wit papier naar binnen. “Heb je een tekening gemaakt?” vraag ik. “O nee, oma ziet het al, vertel maar wat gaan we met dit papier doen?” Sara kan het me feilloos vertellen. We moeten op elke dag een kruisje zetten en op de laatste dag komen papa en mama weer thuis! We zoeken gelijk een mooi plekje en ik hang het papier op haar kamerdeur. Daar komt Erwin ook al met een kleine stralende Lizzie op zijn arm. Die kleine schat, ze kent ons huisje al goed, kruipt de voor haar hoge stoep op en danst en rent al door de kamer.
Na een poosje zwaaien we samen hun papa uit, kusjes geven door het open raam en het oppasfeest kan beginnen!

“Oma, zullen we eerst werken?”vraagt Sara. Ze wil niets liever dan werkjes maken uit de kast van oma. Het is natuurlijk ook heerlijk om opdrachtjes te maken die je thuis niet hebt. En ik? Ik geniet er zeker net zoveel van. Niets liever wil ik dan haar stimuleren en zo spelenderwijs aan haar ontwikkeling werken. “Zullen we schooltje spelen oma?” We spelen alsof het hier vol zit met kinderen uit Sara’s klas. We doen alsof we in de kring zitten en mogen kiezen bij het kiesbord, liedjes zingen, een vertelbeurt krijgen, samen opruimen en fruit eten. Ja, veel activiteiten uit de klas beleven we zo samen. Wat een ‘ijverige’ klas is dit!
Zo langzamerhand ken ik al heel wat namen van vriendjes en vriendinnetjes. En ik weet ook al dat Bob uit haar klas wel eens heel andere dingen doet dan de bedoeling is. “Ach Bob toch, ik help je wel even”, zegt Sara.
Lizzie leert ontzettend veel van haar grote zus. Ze kijkt, luistert goed, slaat op en doet na. Het is zo’n komisch gezicht als je ziet dat zo’n klein ding van amper 1 jaar oud al zoveel weet. Heel langzaam komen de eerste woordjes er uit.
Maar o, o, die Lizzie, wat weet zij goed wat ze wel en niet wil!

We zitten aan tafel. Lizzie eet lekker al zelf haar stukjes brood. Sara is een moeilijke eter. “Weet je wat Sara, als jij je broodjes op hebt, dan plakken we een Dora sticker op je papier van de dag van vandaag.” Dit werkt, hoe is het mogelijk! Sara mag een kruis door de dag van vandaag zetten en een Dora sticker uitzoeken.

We gaan nog even samen naar het speeltuintje. Lizzie rent overal op haar korte beentjes naar toe. In de draaimolen kraait ze het uit. Snel op de wip-wap, schommel, glijbaan en samen met oma en grote zus springen op het springkussen. Wat een feest! Ik zie al rode vermoeide kleuren komen op de gezichtjes. Ze moeten nodig naar bed. Maar dat kan zomaar niet. Nee, er zijn nog heel wat rituelen die gedaan moeten worden voordat ze in hun bedjes liggen. Samen onder de douche, lekker spelen met het water, een flesje Nutrilon voor Lizzie, we zijn zomaar niet klaar. In de pyjama op de bank bij oma op schoot, lekker voorlezen. Ik lees voor en vertel er bij uit de kijkbijbel. Spannende verhalen met mooie duidelijke prenten. Daarna zingen we het slaapliedje: ‘Ik ga slapen, ik ben moe’ en ‘Slaap kindje slaap.’ Nu nog nachtkusjes, en.. echt waar, de avond wordt niet verder gerekt ook al wil Sara dat graag. Welterusten.. Sara in het hoge stapelbed en Lizzie in het kampeerbedje. Gelukkig, al snel liggen ze te slapen. Lizzie is hier ook al helemaal gewend, ze heeft tijd gehad om hier in ‘het kleine huisje’ zoals Sara zegt, te wennen.

Bij ons lijkt het deze dagen wel feest, maar dat is in het leven niet overal zo. Meeleven telt als er verdriet is, dus gaan Gert en ik dat deze zaterdag doen. Opa doet vandaag leuke dingen met de kinderen. Als we eind van de dag weer terug zijn zie ik dat ze het heel goed hebben gehad. Ik hoor Sara al ‘meester’ tegen opa zeggen. Er is vandaag vast ook ‘schooltje’ gespeeld. Wat is het helend om na zo’n dag die blijde kinderlijfjes weer te knuffelen.

Sara moet maandag naar school in Brielle, dus zijn we zondag met alle spullen naar hun eigen huis gegaan. Nu slapen ze lekker in hun vertrouwde bed en kunnen ze spelen met hun eigen speelgoed. Toch vreemd, we schrikken wakker en we horen Lizzie luid schreeuwend huilen, gauw er naar toe. Ze is moeilijk rustig te krijgen. Ze huilt hartverscheurend luid, wat is er toch? Ik neem haar mee, geef haar een extra flesje en knuffel, maar toch.. Na een poosje herhaalt zich dit tafereel steeds weer. We laten haar enkele korte filmpjes van haar nichtje Jolijn met de poes Jet zien. Dit werkt gewoon therapeutisch. Lizzie lacht en is weer rustig. Ik leg haar weer in haar bedje.
Gelukkig, het is nu stil. Gauw slapen.. maar dan, na een poosje, wat hoor ik daar? Trippel, trippel, daar komt Sara aan, ook een beetje van slag. Ze wil wel graag bij ons slapen maar dat moet maar niet, want dan slapen we misschien alle drie niet. Dus.. zachtjes help ik haar weer in haar eigen bed.. zou slapen nu lukken? Onze ogen vallen al snel dicht..

Ik bewonder de ouders van nu. Dat valt ook niet mee. Wij hebben de hele dag de tijd voor de kinderen. Maar als je naar je werk moet en een gezinnetje hebt, dan kan dat best stress geven. Het is een hele klus om alles en iedereen op tijd aandacht te geven. De tijd van nu vraagt ook veel, was het vroeger relaxter? Ik denk aan de drie r’s, rust reinheid en regelmaat.. Maar ook merk ik dat duidelijkheid, liefde en structuur positief werken.

Freek brengt Sara naar school en ik was, strijk en ruim de boel op. Lizzie is moe vandaag. Geen wonder na zo’n nacht. Zij slaapt vandaag extra uurtjes. Maar dan is ze weer heerlijk rustig en blij. Wat is een goede nachtrust toch belangrijk!
Ik haal Sara van school. Onderweg zie ik al veel fietsende ouders die hun kind van school hebben gehaald. Bij Sara’s school zie ik veel wachtende ouders. Wat grappig, nu sta ik aan de andere kant, niet meer als juf van de klas die de kinderen overdraagt aan de ouders. Op het plein sta ik te wachten tot de schoolbel gaat.

Wat een drukte is het hier. Er staan drie grote scholen naast elkaar. Dat betekent veel fietsende kinderen en ouders.
Een veilige situatie voor het verkeer is belangrijk. Ik merk dat de scholen verschillende schooltijden hebben.
De bel gaat, kinderen komen naar buiten en Sara vliegt in mijn armen. Zo verloopt de dag. Eten, drinken, spelen, halen en brengen naar school, alles op zijn tijd. Ik zie een paar oogjes onder de schutting. Daar staat Jip, nichtje en vriendinnetje. “Mag ik spelen?” De schuttingdeur vliegt open. Nog meer vriendinnetjes. “Mogen wij hier ook spelen?”
Sara lacht en met een breed gebaar nodigt ze hen binnen, spelen, spelen en nog eens spelen! Later helpt Sara met klusjes in de tuin. Samen halen we verwelkte bloemen uit de bak en ze mag de plant met de gieter water geven. Zij en ik genieten hiervan. Wat leuk is dat, de plant heeft heel wat gieters water nodig!
2014-09-11_14.23.27
Het is dinsdag. Vannacht hebben we allemaal lekker geslapen. Ook Lizzie eet uitgeslapen haar broodje op. Voor vandaag heb ik een plan bedacht. We toveren de woonkamer om tot een heus Restaurant. Gasten zijn al uitgenodigd.
Sara en ik hebben hard gewerkt. Op de voordeur hangt een papier, er staat op:’Restaurant De Smulpapen’. Op tafel liggen de toegangskaartjes voor de gasten al klaar, voorzien van hun naam. Sara straalt. Het huis en zelfs bij de voordeur ruik je het al, heerlijk zoete geuren van verse knapperige gebakken pannenkoeken. We dekken de tafel en daar gaat de bel. De gasten, Jip en Veere krijgen hun toegangskaartje en ze worden hartelijk welkom geheten. We zingen een lied en smullen van al deze heerlijkheden, met ijstaart toe. Zelfs Lizzie roept: “IJs!” Wat een vrolijke boel is het zo aan tafel, eetlustbevorderend!

optreden van K3 of in dit geval K4
optreden van K3 of in dit geval K4

Na het eten mogen de kinderen nog even spelen. Als ze willen mogen ze een heuse ‘K3 voorstelling’ geven. Dit hoef ik niet nog een keer te zeggen. Versierd staan de kinderen het ‘publiek’ op te wachten, ook Lizzie hebben ze een te grote prinsessenjurk aangetrokken. Dit wordt dus geen ‘K3 maar K4 voorstelling’. Wat een enthousiasme! Het ‘publiek’ klapt vrolijk mee en op het eind danst het hele gezelschap door de kamer! Wat een plezier, die kleine Lizzie met haar korte beentjes, kijk haar eens dansen met een stralend gezichtje. Maar ja, aan alle gezelligheid komt een eind. Jip en Veere worden uitgezwaaid, wij doen de afwas en stoppen Sara en Lizzie in bad. Na het voorlezen en het flesje drinken heeft Lizzie nog geen zin om te gaan slapen. Ze protesteert met huilen, ze vindt dit maar niks, het was immers ook zo’n vrolijk feest! Maar na een poosje is het stil in ‘Restaurant De Smulpapen’ Er liggen twee heerlijke danseresjes te slapen.

Iedere morgen als ik Sara wakker maak dan ligt ze nog zo heerlijk te slapen. En elke dag weer denk ik dat ze wel op tijd naar bed moet. De dagen zijn best intensief als je 4 jaar bent en al hele dagen naar school gaat. Maar als ze eenmaal wakker is dan werkt ze goed mee. Wassen, aankleden en een broodje eten, ondertussen doe ik een mooie vlecht in haar lange haar. Het is leuk om haar naar school te brengen. Vanmorgen zat ze te zingen achter op de fiets. In de klas ligt op haar plek al een werkje klaar. Ze begint ijverig te puzzelen. Altijd zwaait ze me, lopend langs ieder raam, uit. Ik houd het zwaaien kort en stap weer op de fiets.

speeltuin 'de Flipjes' in Ouddorp
speeltuin ‘de Flipjes’ in Ouddorp

Het is vandaag woensdag. Vanmorgen gaan we op koffievisite bij ‘opa en oma’ Jurjen en Mijnie Bakker. Elke maandag halen zij Sara uit school en dan mag zij daar een broodje eten en na schooltijd ook nog spelen. Onbetaalbaar en wat een genot is dit voor hen allen. Ik trek Lizzie een schattig jurkje aan, wat is dit een koddig gezicht, ik moet er om glimlachen. Vanmiddag gaan we met Sara en Lizzie naar een grote speeltuin ‘De Flipjes’ in Ouddorp. Ik vind het zo’n knusse speeltuin die doet denken aan de tijd van vroeger. Dit jaar bestaat deze speeltuin 60 jaar. Na het slaapje van Lizzie stappen we in de auto. Vrolijk zing ik het liedje ‘Wij gaan nu met pa en moe, samen naar de speeltuin toe’. Dit liedje zingt al maar door mijn hoofd als ik aan ‘De Flipjes’ denk. Drinken en wat lekkers heb ik meegenomen. Als we het toegangshek door lopen hoor ik al veel spelend kindergeluid. Opa’s, oma’s maar ook heel veel ouders hebben hier veel plezier. Ik zie ook veel ouders die hier het kinderpartijtje van hun kroost vieren. Er is van alles te beleven. Lizzie kraait het uit. Op de schommel durft ze niet zo goed. Maar er zijn ook geschikte schommels voor de allerkleinsten en dat vindt ze wel heel heerlijk. Kijk de kinderen eens stralen. De hoogste en snelst beweegbare toestellen slaat Sara over. Gelijk heeft ze. Ze kiest goed wat voor haar geschikt is en ik zie dat ze ook heel voorzichtig is. We gaan alles wat ze willen en kunnen uitproberen.
Het is best opletten hier. Stil zitten op een bankje is er nu niet bij want beide kinderen hebben ons hard nodig.
Ik geniet van de stralende smoeltjes. Op het eind van de middag wordt het rustig in de speeltuin. Ik leer Sara hoe ze een koprol op de rekstok kan maken en samen met Lizzie en Sara springen we op het springkussen. Kijk toch eens, die Lizzie, springen dat ze doet met die kleine beentjes! Als we weer thuis zijn en ik de kinderen lekker in hun pyjama op schoot even voorlees, vallen de oogjes bijna dicht. Ik voel me dankbaar dat we dit alles mee mogen maken.

Donderdag, Sara heeft al heel wat dagen een kruisje gezet. Vanavond heel laat komen papa en mama thuis. Nog een nachtje mogen de kinderen bij ons in ‘het kleine huisje’ slapen. Vanmorgen ga ik eerst wassen en strijken en het huis schoonmaken. Komend weekend gaan Marloes en Erwin met de kinderen naar ons huis in Haren, ‘het grote familie huis’ zoals Sara het noemt. Zaterdag hebben ze een familiefeestje in Dwingeloo. Wat gaat zo’n oppasweek snel.

feest op school
feest op school

Met de juf van Sara heb ik een afspraakje gemaakt. Ik ga de kikkerklas, waar Sara in zit, voorlezen. Ik lees graag voor en verheug me hierop. Als ik de klas binnen loop is het net als vanouds. Sara straalt en alle kinderen roepen door elkaar dat ze ook 1, 2 of wel 4 oma’s hebben of dat oma dood is. Ik geniet enorm van al dit leven en gelijk ervaar ik weer hoe leuk het is om de juf van het jonge kind te zijn. Je kunt zoveel betekenen voor de kinderen en werken aan een voor hen veilige basis die ze in hun leventje nodig hebben. Na een spelletje, liedje en raadsel zitten de kinderen stil te luisteren naar het voorlezen. Ik zie het al, Sara en de jongsten van de klas zijn moe, op donderdag hebben ze al heel wat energie gebruikt met al dat spelen en werken!

Maar, hier in huis zijn nog meer mensen moe, ik denk dat we vanavond allemaal maar vroeg moeten gaan slapen..
Wat zal het morgen, als het laatste kruisje is gezet en Sara en Lizzie gehaald zijn, stil en leeg zijn in huis…
Oppassen op de kleinkinderen, het is een feestelijke klus!
[Deze site volgen? Klik op volg in de zwarte balk bovenin]

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s