De bloemen- en groentetuinen van Kees

prei, bietjes en boerenkool
prei, bietjes en boerenkool

Dicht bij het vakantiepark waar ons huisje staat zie je links en rechts, heel wat volkstuinen.
Veel mannen zijn hier altijd hard aan het werk. Maar ook zie ik ze vaak leunend op hun schop, geanimeerd met elkaar staan bijpraten. En als ik dan terug fiets van het boodschappen doen, dan zijn ze nog niet uitgepraat. Het is vast erg gezellig daar in die grote sier- en groentetuinen.

Vorig jaar lonkte al dat fris groene peen, sla, prei, andijvie, witlof, boerenkool, bonen op hoge stokken, rode bieten, oranje kalebassen en ik weet niet wat allemaal nog meer, me toe.
Mmm, dat zag er lekker en gezond uit! Eén van de ijverige werkers sprak ik destijds aan en ik vroeg of er ook groente te koop was. Het was een aardigheid. Kees, want zo heet deze harde werker, vertelde enthousiast over zijn hobby, tuinieren op zijn hof zoals hij zijn volkstuin noemt. Alles mocht ik zien. Het resultaat was dat ik daarna met een maaltje heerlijk rode bieten en een krop sla naar huis liep. Als dank heb ik later een potje zelfgemaakte jam in Kees zijn hof gelegd.

Nu fiets ik weer langs dat prachtige hof met die heerlijk sappige groente en mooie bloemen, afrikaantjes, goudsbloemen en paars met roze asters. ‘Waar is Kees,’denk ik. Steeds zie ik hem niet, hij is toch niet ziek, of zou hij in één van zijn andere tuinen zijn?”
Ik loop verder en zoek de andere volkstuinen die hij heeft. En, ja hoor, daar komt Kees, op de fiets, gereedschap voorop in de bak. ‘Gelukkig, denk ik, hij is niet ziek maar springlevend.’

Kees heeft tijd om mij zijn tuinen te laten zien. Hij vertelt honderduit. “Ja, ik heb er zeven,” zegt hij trots. En trots mag hij zijn op al zijn noeste arbeid. Ik weet niet wat ik zie. Een keurige strak geknipte haag sluit zijn hof af. De poort gaat van het slot en ik loop een waar lustoord binnen. Ik zie allerlei heerlijke groenten, tomaten, bloemen . Er is een heuse boomgaard met verschillende rassen appelbomen. Er staan kersen- en perenbomen en een pruimenboom die om de 2 jaar heerlijke pruimen geeft. Er liggen appels op de grond. Ik raap er een paar op. “Ach, zegt Kees, laat die maar liggen, ze zijn niet lekker en door insecten aangevreten. Ik geef je zo een paar betere mee. Zie je die kruiwagen? Elke dag heb ik die vol met appels die gevallen zijn, die moeten naar de afval.” ‘Zonde, denk ik, je zou misschien van de beste appels toch lekkere appeltaart, appelmoes of iets anders kunnen maken of zou iets nog goed genoeg voor de voedselbank zijn?’

kippen en haan hebben hier de ruimte
kippen en haan hebben hier de ruimte

Ik hoor kakelende kippen, barnevelders en één grote donkere haan, ze pikken dikke wormen uit een berg aarde. “Die kippen, daar wilde iemand van af, zegt Kees. De mensen gooien veel spullen weg en ik kan veel materiaal goed gebruiken.” Dat is goed te zien. Kees heeft gouden handen die al dit materiaal een tweede leven geven. Alles heeft een functie en het staat er zo netjes verzorgd bij. “Zo kreeg ik die kippen ook. Ik moest ze zelf vangen. Met een blikje voer ging ik er naar toe. De laatste zat klem in een struik maar ook die kreeg ik te pakken.
Ze hebben kalk nodig en daarom geef ik ze schelpen en ook metselzand.
Om goede eieren te leggen geef ik ze legmeel. Ze krijgen gemengd graan te eten en thuis kook ik wat extra aardappelen. Sla, daar kunnen ze niet tegen maar een beetje andijvie kan wel, dat is een steviger blad. Als de haan een havik of kraaien hoort, dan geeft hij de kippen een sein, ze rennen dan hun hok binnen.” We lopen verder, in het gras staat een oude braadpan vol met gekookte aardappelen.

Er staan grote schuren met planken hout, veel kleine sierstenen, flagstones, stoelen “Ja, ik heb zoveel plannen en ik kan al dat materiaal goed gebruiken.” Ook ligt er een roestvrij stalen glijbaan. ‘Dat wordt hier later vast een mooie speelplek,’denk ik.
“Hier maak ik een jeu de boules baan,” zegt Kees. Het is duidelijk te zien dat er met enthousiasme en plezier wordt gewerkt. Al werkend ontstaan er steeds meer nieuwe plannen.

verschillende gezellige zitjes
verschillende gezellige zitjes

We lopen verder de volgende tuin in. Veelkleurige bloemen met mooie namen als cosmea en zinnia bloeien hier. Achter een rode wilde wingerd in de schaduw zie ik een gezellig zitje voor als het heet is. Vlakbij is in een schuur een heuse keuken geplaatst. Er is een pomp voor water. Er staat een gasstel om iets lekkers te koken. En op een plank zie ik tientallen glazen potten met waxinelichtjes. Wat zal dat op een zomeravond een mooi gezicht zijn! Een eindje verder in de zon staat een groot terras. Ja, er is hier ook ruimte om met de familie te barbecueën of gezellig met elkaar verschillende stampotten te eten. Kees houdt van gezelligheid, dat is duidelijk. En voor later als het koud wordt, staat er een grote potkachel op het terras. “Als je geen rookontwikkeling wilt hebben dan heb je flinke vlammen in de pijp nodig,” zegt Kees. Regenwater wordt in een ton opgevangen en er staan vaten met wel 1000 liter water. Er is ook een pomp die zoet welwater levert.

boven: de cosmea bloeit nog  onder: deze goudvissen hebben de aanval van de reiger overleefd
boven: de cosmea bloeit nog
onder: deze goudvissen hebben de aanval van de reiger overleefd

Ik zie een grote vijver met een omheining van betonnen palen met groen gaas. Zo kunnen de kippen er niet in verdrinken. Er naast staat een heel aparte rode bloeiende wonderplant
De vijver wordt versierd met mooie waterlelies en planten voor zuurstof in het water. Ook liggen er zoetwaterslakken en er zwommen wel 20 goudvissen in. Een reiger heeft op vijf na, alle goudvissen verslonden. Gelukkig is het bij die éne keer gebleven. Kikkers leven ook in de vijver. ‘Dat zal hier een gezellig gekwaak zijn,’ denk ik. “Zie je die oude panty hangen? Daar zitten kunstmestkorrels in, die speciaal voor vijvers zijn.
Zo krijg ik het water kraakhelder, en de vissen kunnen er niet bij,” zegt Kees.

fruit van groot tot klein
fruit van groot tot klein

Kees loopt met mij langs ieder hof en steeds weer valt me op dat alles er zo goed bij staat. Kijk maar eens naar dit veld, het ziet roodoranje van de pompoenen. “Als de steel zo hard en droog als kurk voelt, dan kan de pompoen geoogst worden,” hoor ik Kees zeggen. Ik heb bewondering voor al dit harde werken en ik verbaas me over alle kennis die Kees heeft. Maar nu is het hoog tijd om te gaan. Kees sluit de poort en ik loop naar huis met een zakje appels, een meloen en een rode tomaat.

De volgende dag horen we iemand bij ons huisje roepen. Daar staat Kees, hij draagt twee emmers. Groen loof van winterpeen komt uit de éne emmer en in de andere ligt mooi stevig groene andijvie. Onderin liggen rode tomaten. “O, wat een verrassing,” zeg ik. Het is warm, Kees blijft even een biertje drinken. Hij praat honderduit, vertelt van alles over zijn hof. Het is een aardigheid om naar al zijn verhalen te luisteren en we steken er veel van op.

Enkele lessen van Kees.
Afrikaantjes in de tuin bestrijden de koperworm, ook helpt het om een doorgesneden aardappel in de grond te doen. Het koolwitje bezorgt vaak witte vlieg op de boerenkool.
Kees schudt eerst de witte vlieg uit de boerenkool en later spoelt hij met warm water de kool helemaal schoon. Kees vertelt ook over de pikorde bij de kippen. “Toen de haan kwam, waren de kippen eerst de baas. Nu de haan gegroeid is, staat hij wel bovenaan in de pikorde. Kippen herkennen elkaar aan hun geur. Als er nieuwe bijkomen dan spuit ik parfum in de ren, dan ruiken ze allemaal gelijk. Zo worden de nieuwelingen geaccepteerd. De kippen zijn broedziek, ze broeden niet maar leggen alleen eieren.”

Het wordt tijd om te gaan. Kees nodigt ons uit om samen nog eens zijn tuin te bekijken. Dan pakt hij zijn fiets want thuis zijn er ook nog klussen te doen. Wat een ijver, wat kunnen we hem terug geven? We zullen er over nadenken.

We hebben er over nagedacht. Vandaag zoeken we Kees in zijn tuin op.

boven: het tuincomplex in Goedereede onder: pompoenen, motorploeg en meloen
boven: het tuincomplex in Goedereede
onder: pompoenen, motorploeg en meloen

In mijn tas zit een fles drank voor Kees. Kleine Lizzie gaat ook mee, zij logeert bij ons.
We treffen het. Kees zou net vertrekken maar hij draait zijn fiets weer terug in zijn tuin.
Freek maakt foto’s en Kees geeft ons enthousiast een rondleiding in al zijn tuinen. Het is duidelijk dat deze tuinen veel energie vragen maar dat ze ook veel energie en plezier terug geven. Met glimmende ogen laat hij ons iets heel bijzonders zien. In een schuur staat een degelijke oude witte transportfiets en een echte motorploeg waar je achter moet lopen.

Kees geeft ons een doos eieren en een rode pompoen mee naar huis. Lizzie is niet bij de kippen weg te slaan. Steeds wil ze weer terug naar die kakelende kippen die zo lekker van de andijvie eten. Verder is het hier muisstil. ‘Heerlijk denk ik, niemand ziet je hier, wat een lustoord is dit toch!’

Nu staat er hier op tafel een vaas met roze en paarse bloemen en in de keuken ligt een zak met sperzieboontjes.
[Deze site volgen? Klik op volg in de zwarte balk bovenin]

Advertenties

2 gedachtes over “De bloemen- en groentetuinen van Kees

  1. Hallo Freek en Anneke,

    Wat een mooie foto’s en geschreven verhaal uit onze tuinen. Op deze winterdag kwamen wij de link tegen en zo is dan nu uiteindelijk alles gelezen en bekeken. Vervelen doe ik mij nog steeds niet heb er weer een tuin bij.
    Tot volgend jaar. Groet Kees

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s