Fietsen en lopen langs moeras en open water

Het Foxholstermeer in de buurt van de twee Amerikaanse watermolens
Het Foxholstermeer in de buurt van de twee Amerikaanse watermolens

Als het maar even lukt dan probeer ik elke dag wel iets buiten te doen. Dat kan van alles zijn. Meestal is het een wandeling maar ook ben ik vaak een poosje in de tuin aan het werk. De laatste tijd is er veel blad op te ruimen. We hebben heel wat bomen in de tuin en die verliezen om de beurt hun prachtige bladeren. Kruiwagens vol heb ik al op de grote berg in de houtwal gestort, de plek waar onze straten al de bladeren kwijt kunnen. Ik vind het een mooi gezicht, al die bladeren zo bij elkaar.

Vandaag zou ik ook wel graag een wandeling willen maken. Het mooie heldere weer trekt, maar ik zit op de bank met mijn been omhoog. Lopen gaat nu niet zo gemakkelijk. De huisarts heeft mij vorige week donderdag geholpen om van een lastige ingegroeide teennagel af te komen. Maar zopas ben ik nog een keer aan dit euvel geholpen. Het is pijnlijk, de verdoving trekt nu heel langzaam weg, mijn voet steekt, ik heb er last van, wat doet dit gemeen pijn! Toch moest ik zo strakjes bij de huisarts ook wel glimlachen om de situatie. De voet was moeilijk te verdoven. Drie maal moest er verdoving bij gespoten worden en tussentijds zat ik in de wachtkamer te wachten. Ik vond het komisch om het verbaasde gezicht van de huisarts om het hoekje te zien met de vraag : “Is het nu genoeg verdoofd?”

 De fietsbrug waar ik vaak over loop op weg naar de Westerbroekstermadepolder

De fietsbrug waar ik vaak op loop op weg naar de Westerbroekstermadepolder

Ik kijk naar buiten en zoek wat afleiding. Steeds stil zitten, is lastig voor mij.. Freek pakt zijn fototoestel, we trekken de jas aan en pakken de fiets. Fietsen gaat vast wel lukken. We fietsen over het pad waar ik zo vaak loop, langs de Onnerpolder. Gelijk na het fietstunneltje is het hier altijd zo heerlijk stil. Ik hoor veel heel veel slobberende eenden die hier foerageren. Wat een mooi geluid is dit! Daarna zie en hoor ik grote groepen grauwe ganzen. We komen langs de hoge fietsbrug. Altijd hoor ik hier zacht ritselend getsjilp van kleine vogels, zelfs vandaag op 25 november! Eens zag ik hier het mooie bruine rietgorsje.

Meestal zie ik hier al voor de fietsbrug Schotse Hooglanders, de koeien met hun lange ruige haren. Maar vandaag zie ik ze pas later. De polder lijkt nu nog stiller en weidser. We horen veel vogels in de verte in het open water. We zien het bord van Het Groninger Landschap waar de naam Westerbroekstermadepolder op staat. Nu is dit natuurgebied. Maar eens was dit landbouwgrond. In fasen is dit gebied ingericht. Er werden plasjes aangelegd en de oude meander van de Hunze werd uitgegraven. De plasjes zijn enorm vergroot zodat er nu altijd wel water staat. Wat is dit een prachtig rijk gebied voor vogels! Het lijkt wel alsof het hier steeds mooier wordt. Allerlei broedvogels, doortrekkers en wintergasten zijn hier het hele jaar te bewonderen. Een gebied waar veel vogelaars op af komen!

Een watermolen in de buurt van een vogelkijkhut
Een Amerikaanse watermolen in de buurt van een vogelkijkhut

Bij het gemaaltje zetten we de fietsen tegen het hek en we lopen het zacht groene graspad af dat naar de molen en de vogelkijkhut gaat. Het water is rimpelloos. Eenden schrikken op als ik aan kom lopen. Aalscholvers zitten op paaltjes hun vleugels te drogen. Heel rustig en deftig zie ik ze zwemmend in het water. In de verte staat doodstil speurend een reiger op één poot. Het is heerlijk om hier in deze stilte met alleen maar vogelgeluiden te zijn. Plotseling hoor ik het schorre geluid van een fazant die verschrikt weg vliegt! In de verte zie ik draaiende wieken van de molen, er staan hier twee molens vlakbij elkaar.

Ineens horen we het geklap van een vogel. In een reflex neem ik een foto, het is een aalscholver.
Ineens horen we het geklap van een vogel. In een reflex neem ik een foto, het is een aalscholver.

Ik heb last van mijn voet en loop terug naar het begin van het pad. Daar ga ik zitten op een berg hout met mijn been een stukje omhoog. Ik wacht op Freek die mooie foto’s maakt. We fietsen nog een stuk verder, langs de Kropswolderbuitenpolder. Wat is het hier ook weer anders mooi. De geulen met slik, en modder met het licht van de zon er in. We genieten. Ik vind het leuk om hier te zijn want de wandeling brengt me meestal niet zo ver.

Moeras en natte gronden
Moeras en natte gronden

Nog even fietsen we verder naar het bos bij Meerwijck. Nu geen springende konijntjes voor mijn fiets maar wat een bladeren liggen hier en wat ziet het herfstbos er mooi uit. Een enkele paddenstoel laat zich nog zien. Het wordt koud, we fietsen terug. De kleuren met de ondergaande zon zijn nu nog mooier. Ganzen komen in grote groepen aanvliegen. En in de verte hoor ik weer het vertrouwde geluid van het treintje naar Hoogezand.

Open water en bijna windstil
Het is bijna windstil op het Foxholstermeer en dat is een uitzondering.

Langs de lisdodde met zijn dikke pluimen, en de wolken die weerkaatsen in het water fietsen we stil weer terug naar huis.
Ik zit weer op de bank met mijn pijnlijke hete voet omhoog en ben blij met zo’n mooi natuurgebied dichtbij ons eigen huis!

Het wordt al donker, maar we zijn over 5 minuten al weer thuis.
Het wordt al donker, maar we zijn over 5 minuten al weer thuis.

[Deze site volgen? Klik op volg in de zwarte balk bovenin]

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s