Een heerlijke week en wandelen in de Oosterpolder naar De Zorgboerderij De Mikkelhorst

Wat had ik er een zin in en deze week is het zover. Zo, rond deze tijd zou het gebeuren en nu zijn ze er. Dat lieve kleine ventje, onze kleinzoon Quinten met zijn papa en mama zijn deze week gezellig bij ons aan het logeren. De kamer ziet er zo heerlijk babyvriendelijk uit. Speelgoed op de grond, allemaal babyspulletjes om ons heen. Je ziet, hoort en ruikt dat het hier feest is. Genieten van zo’n klein ventje waar je je om verwondert. Want wat is hij lief en knap! Hij kruipt, speelt, kraait en eet heerlijk. Ja, hij is  nu de hoofdpersoon. We kijken steeds maar naar hem. Ik wil niets van hem missen en.. ik zou hem wel op willen eten!

Quinten heeft de kerstversiering ontdekt
Quinten heeft de kerstversiering ontdekt

Vandaag gaan Quinten zijn ouders een dagje samen naar het bronnenbad in Nieuweschans. Zo hebben ze lekker een dagje ontspanning voor henzelf. Ik vind het heerlijk om vandaag de hele dag voor Quinten te zorgen. Eigenlijk doe ik niets bijzonders met hem en toch voelt alles wel heel bijzonder. Gewoon omdat ik dit lieve ventje lekker knuffelen kan. Vanmiddag neem ik hem dik ingepakt even mee naar buiten, eventjes maar want het is behoorlijk koud. Thuis gaat hij weer heerlijk spelen, kruipen, kraaien en eten.

Maar op het eind van de dag zie ik dat het ventje verkouden lijkt, hij huilt. Zijn voetjes en bovenbeentjes voelen wat koud aan. Ik doe hem in een badje en masseer hem lekker warm met een tube creme. Dit doet hem goed, hij ontspant en geeft me om de beurt zijn beentjes. Tijdens het flesje drinken gaan de oogjes al dicht en hij is in dromenland.

De volgende dag merken we dat Quinten koorts heeft. Ach, hij laat zijn hoofdje hangen. Hij lijkt zich echt niet lekker te voelen en plotseling geeft hij over. We schrikken van deze krachtige straal maar Quinten kijkt al opgelucht, dat is hij kwijt!
Zo’n kleintje heeft snel verhoging maar het kan net zo snel weer over gaan. Even een dagje rustig aan doen en hij is weer beter. Het zijn heerlijke dagen deze week. We krijgen cadeautjes en genieten van het bij elkaar zijn. Quinten voelt zich hier al helemaal thuis. Jolijn komt ook nog even met haar neefje spelen. Dat kan omdat zij zo dichtbij woont. Het zijn spannende dagen voor Jolijn. Ze heeft Sinterklaas al op verschillende plekken gezien. Ik kan meegenieten want op de foto is te zien hoe prachtig ze kijkt naar die vreemde Sinterklaas.  Ik glimlach want het is zo’n lief en grappig gezicht die twee kleintjes bij elkaar.

Jolijn op weg naar Sinterklaas
Jolijn op weg naar Sinterklaas

De volgende dag willen we graag een wandeling maken, ook al is het grijs en koud. Ik doe Quinten zijn warme kleertjes aan en het lijkt wel alsof hij begrijpt dat we naar buiten gaan. Rijden in de kinderwagen vindt hij altijd fijn. Al snel zie ik dat zijn oogjes dicht vallen, hij slaapt… Achter ons huis is een zandpad. Direct zijn we hier al in de natuur. De bomen zijn bijna kaal. Het zijn de  korte dagen zo voor Kerst en het lijkt alsof de natuur  slaapt. We lopen in de Oosterpolder. Een eend schrikt kwakend op en vlakbij vliegt een fazant met zijn schorre roep de lucht in.We lopen door het klaphekje een zacht groen graspad op. Altijd is het hier zo heerlijk rustig, ik wandel er graag. Het uitgebloeide gele riet is nu een lust voor het oog. Het grijze winterlandschap heeft wat!

Vaak zie ik hier in de schemering de reeën uit hun beschutting van bomen en struiken grazen. Ik vind dat zo’n fascinerend gezicht.

Wandelen in de Oosterpolder
Wandelen in de Oosterpolder

In de zomer groeien hier veel kleurige planten. Koninginnekruid, gele waterkers, oeverzegge, zomp-vergeet-mij-nietje, het wilgenroosje, de grote kattenstaart, en nog veel meer. Maar ook nu alles zo winters is, met zijn mystieke sfeer geniet ik van deze wandeling. Er is een laarzenpad dat over een onverhard dijkje door de weilanden gaat. Dit pad waar de hermelijn zich soms laat zien, laten we nu maar achter ons. We lopen verder het lange pad af en komen langs het bosje waar eens een eendenkooi heeft gestaan.
In de verte zien we de Ecologische Zorgboerderij De Mikkelhorst. Daar willen we naar toe!

We willen Quinten graag nog wat dieren laten zien. Dat komt goed uit, want ik zie dat hij net wakker is geworden. Wat is dit een heerlijke plek en omgeving! Het is altijd leuk om hier te zijn. Er zijn gezellige zitjes, buiten maar ook binnen. Wat een ruime ontspannen sfeer proef ik hier. Het landleven met zijn mooie tuinderij, ik ruik zelfs het gekloven hout van de houtkloverij, dit alles trekt..! Er is hier zo veel te zien, te doen en te kopen in de mooie landwinkel met zijn heerlijke producten. Rond de kinderboerderij met veel dieren hoor ik blijde kinderstemmen. Die dieren willen we Quinten ook laten zien. Maar Quinten vindt die grote ezels, geiten en varkens met hun grote snuit best wel eng.

Verderop buiten lopen veel kleinere varkens. Dat vindt hij wel erg leuk. We voeren de varkens, Quinten kijkt dit gebeuren met grote oogjes aan. We genieten. Maar het wordt al weer schemerig en het is koud, dus lopen we nu via de kortste weg naar huis. In huis is het lekker warm, de houtkachel brandt en de warme chocolademelk smaakt na zo’n wandeling dubbel lekker. Wat is het heerlijk om voor zo’n klein kindje te zorgen en wat genieten we deze week van hem en zijn papa en mama!

[Deze site volgen? Klik op volg in de zwarte balk bovenin]

Met Quinten bij de varkens kijken
Met Quinten naar de varkens kijken
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s