Vroege voorbode van de lente bij het Friesche Veen

DSC06259
Ze schuift naast me in de kerkbank. “Heb je ze al gezien bij het Friesche Veen, zó mooi, ik heb gister genoten.” Twinkelende ogen in een koud gezicht kijken me aan terwijl ze me dit vertelt. “Het was ook nog eens zo’n heerlijk warme zonnige dag. Nee dan vanmorgen, oei wat is het ijzig winterkoud, een heel andere dag.”

Ik weet al waar ik vanmiddag graag wil wandelen. Gelijk krijg ik zin om ook dit moois te gaan bewonderen. Die voorbode van de lente, ieder jaar kan ik ze wel uit de grond kijken. Die dappere tere witte sneeuwklokjes, ze geven me een warm bijna lyrisch gevoel.
Vanmorgen is het grijs en waterkoud winterweer. Maar rond twee uur breekt de zon door, het zonnetje licht op! Alles lijkt zo anders. We kijken elkaar aan en hoeven elkaar weinig te vertellen. We trekken een warme jas aan en gaan op pad.

Ons vertrekpunt voor de wandeling is het wandelpad over de dijk dat tegenover het Paterswoldsemeer ligt. We lopen langs het witte café aan de Meerweg. Een hele rij roeiboten ligt hier stil op het mooie weer te wachten. Het groene graspad gaat over in een modderig pad vol met voetafdrukken. We zien veel wandelaars. Het lijkt alsof iedereen naar buiten wil nu het zonnetje schijnt. Het pad buigt af naar beneden in het veengebied van het stroomdal van de Drentsche Aa. Dit gebied bestaat voornamelijk uit moerasbos (elzenbroekbos), rietlanden en water. Rechts van ons glinstert het zilverlichte water, ik moet er wel naar kijken.
Het meer is in de negentiende eeuw ontstaan door veenafgraving van Friese veenstekers. Het opgebaggerde veen werd op de akkers gedroogd. Het meeste veen is door de golfslag verdwenen, de eilandjes in het meer zijn nog een herinnering aan die tijd.

het Friesche Veen, veel moeras, water, bomen en mos.
het Friesche Veen, veel moeras, water, bomen en mos.

Ik kan de stilte bijna voelen. De kwakende eenden zijn nu des te beter te horen. Twee sneeuwwitte knobbelzwanen met hun oranje rode snavels zien we sierlijk door het zilverlichte water zwemmen. Het lijkt nog meer op te lichten doordat de boomstammen weerspiegelen. We lopen een mooi rondje. Het valt me weer op hoe drassig en nat veengrond is. Wat zie ik veel omgevallen bomen liggen.
zwaan
We lopen over het bruggetje naar de vogelkijkhut. Op dit moment lacht het stille meer met weinig vogels ons tegemoet. In de verte pronkt de prachtige villa ‘Weltevreden’, die in 1910 is gebouwd. Wat een sfeer en allure straalt dit huis uit. Maar ineens zie ik ze. De dappere tere sneeuwklokjes, honderden staan bij elkaar stil en bescheiden te stralen in de zon. De eerste voorbode van de lente die komen gaat! Ik word er blij en warm van. Tussen de bomen zien we een klein huisje. Dat is grappig! Op het bord bij de ingang is te lezen dat de diaconessen van het Diaconessenhuis uit Groningen dit badhuisje in het verleden mochten gebruiken. De gulle gift kwam van Mevr. Camphuis-Vennebroek, eigenaresse van villa “Weltevreden”.

boven links: het meer. boven rechts: vogelkijkhut. Onder links: het badhuisje dat de diaconessen mochten gebruiken. Onder rechts: even genieten van de zon.
boven links: het meer. boven rechts: de vogelkijkhut. Onder links: het badhuisje dat de diaconessen mochten gebruiken. Onder rechts: even genieten van de zon.

Langs het landgoed Vennebroek dat de familie Camphuis in 1912 kocht, lopen we weer terug naar het dijkje aan de buitenrand. “Wat een prachtige buitens werden hier vroeger neergezet, wat een verschil tussen arm en rijk”, bedenk ik me. Ik ril als ik aan het zware werk van de Friese veenwerkers en de arme omstandigheden denk waarin ze leefden, verschrikkelijk! Grote groepen ganzen laten zich zien en horen in het weiland. In de verte spreidt een prachtige witte zilverreiger zijn vleugels. Het wordt kouder. De kleuren worden dieper blauw met een gouden zon. We lopen stevig door want we willen nu naar de warmte van ons eigen huis. Thuis brandt de houtkachel en we genieten na als we de foto’s bekijken. Ik voel me rijk met alles wat de dag van vandaag me gaf.

Op het landgoed zien we villa Weltevreden (boven) en huis Vennebroek (onder).
Op het landgoed zien we villa Weltevreden (boven) en huis Vennebroek (onder).

( Deze site volgen? Klik op volg in de zwarte balk bovenin )

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s