Inkijkje in de Preekhilpolder met een gids

Wat leuk! Daar hebben we zin in. Ik lees een bericht van Corrie die ons uitnodigt om twee mei met een excursie mee te gaan naar de Preekhilpolder. Corrie is gids bij het IVN en kent deze polder als haar broekzak. Juist met mensen meelopen als Corrie die zoveel weten te vertellen over de natuur is bijzonder leuk boeiend en leerzaam.

Wat zijn we toch een bofkonten! Het is vandaag stralend zonnig weer. Spannend, zullen er al veel plantjes te bewonderen zijn?
Aan het begin van de weg waar het bord van de Preekhilpolder staat zien we al verschillende auto’s staan wachten. Keurig rijden we samen naar de juiste parkeerplek. Uitnodigend staat op een doek koffie, thee en koek voor een ieder klaar. Wat een warm welkom!

Corrie heet ons allen welkom. Ze vertelt dat het vanmorgen een ‘speelse’ excursie zal zijn omdat er in de groep veel mensen zijn die de cursus als gids van het IVN hebben gedaan.

de groep loopt in een lange sliert op de dijk
De groep loopt in een lange sliert op de dijk.

Zo valt er met alle kennis van elkaar veel te leren en op te steken.
Ik merk dat de mensen elkaar kennen. De groep is enthousiast en groot.
In een lange sliert lopen we de dijk op met het zicht naar de inlaag in de polder. Corrie loopt voorop, ze draagt een grote staande verrekijker op statief. Enthousiast vertelt ze over de buitendijk die rond 1723 is aangelegd. Er achter lag de zee maar er ontstonden dijkvallen waardoor de lage stukken, inlagen, zijn ontstaan. Dit kwam doordat achter de dijkval een nieuwe dijk werd aangelegd. Heel vroeger werd er nog geboerd.

Veel oude dijkdoorbraken zijn nog goed te zien in het landschap.
Veel oude dijkdoorbraken zijn nog goed te zien in het landschap.

“Waarschijnlijk zijn er nu nog geen orchideeën te zien, door de kou van de laatste tijd is de natuur drie weken achter”, vertelt Corrie. In de verte lopen prachtige sierlijke paarden en ook zie ik enkele hazen en konijnen wegrennen tussen veel groen en grassen.
We staan stil bij de dijk waar mijn oog op een zacht groen graspad valt. ‘Mooi frisgroen lentegras, maar wat jammer, denk ik bij mezelf ik zie nog helemaal geen bloeiende plantjes’.. “Kom, laten we naar beneden de dijk aflopen”, hoor ik Corrie zeggen. De hele groep loopt achter elkaar naar beneden.
Geoefende ogen speuren door het groene gras. Hoofden buigen zich samen over een plek, ik hoor vreugdekreten, de eerste paarse gevlekte breedbladige orchidee is gespot! Wat fantastisch!

Paarsgevlekte breedbladige orchidee: links: de bloem is uitgekomen; rechts: de bloem zit nog in de knop.
Paarsgevlekte breedbladige orchidee:
links: de bloem is uitgekomen; rechts: de bloem zit nog in de knop.

Nu worden we allen toch wel heel nieuwsgierig en actief speuren we rond. Wat is er veel te zien! Niks niet alleen groen gras. Nee, zelfs mijn ogen die weinig kennis over wilde planten hebben worden actief. En dan is er werkelijk heel erg veel te zien en te ontdekken. Ik snel me naar de mensen die iets hebben ontdekt en elkaar er over vertellen. Ik wil er graag iets van opsteken, het is dus zaak mijn ogen goed de kost te geven, ik spits mijn oren om alle kennis om me heen goed op te vangen. Wat is dit toch een aardigheid! Overal zie ik groepjes mensen  gebogen over plantjes en ze vertellen elkaar enthousiast wat ze ervan weten. Dit alles werkt erg aanstekelijk, wat zijn de prille opkomende plantjes wondermooi. Heel behoedzaam loop ik tussen al dit moois. Ik word er stil van, zo veel opkomende breedbladige orchideeën, de tere knop wacht op de warme zon zodat zij zich kan openen.. mooi!

Ook de bekende planten zijn mooi om te zien, zoals de boterbloem,  ..., pinksterbloem en smeerwortel.
Gewone en bijzondere planten, zoals de boterbloem, pijlkruidkers, pinksterbloem en smeerwortel.

Ik hoor veel plantennamen noemen. Smalle wikke, heelblaadje, zandhoornbloem, gele zegge, smalle weegbree, vergeet me nietjes, heermoes, gevlekte rupsklaver, smalle weegbree. Het houdt niet op! Wat een rijkdom aan wilde plantjes zullen zich hier straks gaan geuren en kleuren. We buigen ons over de zeldzame gele slanke sleutelbloem. Maar ook en juist de hele ‘gewone’ lila pinksterbloem, knolboterbloem en madeliefje vind ik zo gewoon en toch bijzonder. Tussen het lange slanke droge riet bloeit dapper de tere pinksterbloem. Ken ik hier niet een liedje van? Er volgen nog veel namen van prachtige wilde planten. Het zijn ook zulke leuke namen zoals de paarse reigersbek en de ooievaarsbek, en ja hoor, het is alsof ik in het blad een beet zie die er uit is gehapt. Rank en stevig zie ik een witte margriet die dapper rechtop bloeit. Nog veel meer namen hoor ik noemen zoals Deens lepelblad, vijfvingerkruid, akkerhoornbloem, gladde walstro, pijlkruidkers, avondkoeksbloem, en veldsla. ‘Dat wordt lang zoeken voordat je een maaltje eten hebt gezocht’, bedenk ik me. Al die namen en bloemen, het begint me bijna te duizelen. Ik kan dit alles nooit onthouden. Geen nood, al die bloemen zijn op internet makkelijk op te zoeken. Maar wat is dit  toch genieten, zo met elkaar je verwonderen over al dit moois wat zomaar gegeven wordt.

Onder aan de dijk bij het zoute water van het Grevelingenmeer zien we verschillende korstmossen en hebben verschillende planten zoals deze varen een plek gevonden tussen de basaltblokken.
Onder aan de dijk bij het zoute water van het Grevelingenmeer zien we verschillende korstmossen en hebben verschillende planten zoals deze varen een plek gevonden tussen de basaltblokken.

We komen bij het zilver glinsterende ruime water van de Grevelingen. We lopen naar beneden over de hobbelige basaltstenen. Steeds maar weer geeft Corrie antwoord op de vragen die haar gesteld worden. Wat een kennis van dit alles zie ik om me heen! Ik hoor de namen van het gele kleinkruiskruid, en de paarse robertskruid. Ook zie ik het witte bosschildmos op de basaltstenen. Ineens zie en voel ik de stilte van het water. Duikers zijn actief, zeilboten varen vrolijk rond en in de verte bij de vogel kijkhut zien we lepelaars. Het lijkt wel alsof vandaag iedereen de lente en het mooie weer naar binnen wil halen.

Op het water van het Grevelingenmeer zien we boten en duikers.
Op het water van het Grevelingenmeer zien we boten en duikers.

Het is echt weer om van te genieten. We krijgen zin in zon en zomer. De natuur mag wakker worden! We lopen terug. Corrie heeft kortgeleden een cursus over vogels gevolgd. We horen de nachtegaal zingen, de tjiftjaf, het blauwborstje en hoog in de lucht vliegt de veldleeuwerik. Onder vogelgezang lopen we stil terug naar het einde van het pad. En kijk eens wie ons daar blij begroet? Daar staat Ilse, Corrie haar dochter met  Rosa, de mooie bruine jachthond van Corrie..   Blij en speels rent ze Corrie al snuffelend tegemoet. Wat een verrassing!

Een blij weerzien van Rosa aan het eind van de wandeling.
Een blij weerzien van Rosa aan het eind van de wandeling.

De wandeling zit er op. We bedanken Corrie voor deze prachtige leerzame excursie en we stappen weer in de auto.
Ja, het was zeker de moeite waard om dit vandaag mee te maken.
En, als we weer eens in de buurt zijn, dan zijn we nieuwsgierig hoe de plantjes zich dan laten zien!
(Deze site volgen? Klik op volg in de zwarte balk bovenin)

Advertenties

Een gedachte over “Inkijkje in de Preekhilpolder met een gids

  1. Lieve Anneke,
    Wat heb je me heerlijk meegenomen op jullie prachtige wandeltocht!.
    Wat gaat er veel aan ons voorbij ,als we er niet op gewezen worden.
    Nog een hele fijne tijd samen !
    groet van Gé.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s