17 juni 2015 – Pelgrims die naar Rome fietsen

Het is een spannende tijd voor Christiane en haar man Virginio, want één dezer dagen zal waarschijnlijk hun kleinkind geboren worden. Christiane en Virginio passen veel op hun kleinkinderen en helpen waar nodig is. Ze vinden het fijn om juist nu hier in de herberg te werken. ‘Dat geeft een gezonde afleiding‘, hoor ik Christiane zeggen. Maar nu heeft hun schoonzoon zopas opgebeld en, wie weet wordt het kindje vandaag of morgen geboren! Spannende dagen dus voor hen. Mocht dit het geval zijn, dan zal in ieder geval Christiane direct vertrekken om bij haar dochter te zijn. We zijn benieuwd en hopen dat alles goed zal gaan.

Naast de herberg is de oude kloosterkerk. Elke ochtend en middag staat hier een suppoost die hier als bootvluchteling is gekomen. Er komen veel toeristen de kerk bekijken. Wat een verschillende werelden komen zo bij elkaar. De bootvluchtelingen wonen in een groot huis van Don Doriano, door hem worden ze opgevangen en geholpen. 

We merken dat de vrijwillige giften die pelgrims geven zo enorm verschillend zijn. De één geeft niets, de ander een beetje of veel meer. Wat roept dit bij ons op? We praten hierover met elkaar. Wat ik vooral belangrijk vind is om hier dienstbaar te zijn. Dat is de missie van de Italiaanse St Jacobs Genootschap. Ik hoop dat iedere pelgrim er iets van mee zal krijgen. En die vrijwillige gift ? Ach, dat is toch een persoonlijke zaak.

Christiane besluit hier te blijven als alles goed gaat met haar dochter. Haar andere dochter zal vandaag op bezoek gaan in het ziekenhuis. De bel gaat, er staan twee oudere vrolijke pelgrims voor de deur. Zij fietsen van Noord Italië naar Rome. De fietsen gaan in de kelder. Leuk, collega fietsers, ik heb ze hier nog niet gezien. Ze spreken alleen Italiaans, dat wordt dus spreken met gebaren. Zij vertellen dat ze veel over de grote weg fietsen.

De eetzaal en keuken van de pelgrimsherberg.
De eetzaal en keuken van de pelgrimsherberg.

Het eten is vandaag zoals altijd bewerkelijk maar ook eenvoudig. Het vele snijden en hakken van de groenten met de hand is veel werk. Pasta, gebakken ei met aardappel en stukjes paprika erdoor en gebakken polinta met salade, tot slot een appel. Zoals altijd wordt er goed en met smaak gegeten. Die mannen die lusten wel wat, ongelooflijk, ik verbaas me er steeds weer over. Na de grote afwas is het snel donker en al weer tijd om te gaan slapen.

De pelgrimsherberg, rechts de ingang naar boven. Daar zijn de slaapzalen en eetzaal.
De pelgrimsherberg, rechts de ingang naar boven. Daar zijn de slaapzalen en eetzaal.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s