19 juni 2015 – Bijna afscheid nemen in deze herberg.

Vandaag denk ik aan mijn lieve kleindochter Sara, zij is jarig en wordt vijf jaar! De eerste keer dat ik niet op haar verjaardag ben, dat vind ik erg jammer maar dat bezoekje haal ik nog wel in.

Uitzwaaien in de vroege ochtend.
Uitzwaaien in de vroege ochtend.

Ruim voor vijf uur ben ik al wakker,ik douche me snel en ga naar beneden. De pelgrims ontbijten nog maar dan vertrekken ze. Ik voel aan de zware tas en doe dit op een rug. Oei, wat een gewicht dragen zij, het kan 12, of 15 kilo zijn. Zou je daar geen last van krijgen? Ik zwaai ze uit.
We wachten tot alle pelgrims vertrokken zijn. Onze speciale pelgrims hebben extra tijd nodig. Zorg voor de paarden vraagt ook tijd.

De paarden en ruiters vertrekken weer.
De paarden en ruiters vertrekken weer.

Als ik even ga kijken zie ik dat de politie bij hen staat. Wat zou er gebeurd zijn? Ach, gelukkig, niets aan de hand. Het blijkt dat de paarden bomen beschadigd hebben waar ze van gegeten hebben. Ook waren de paarden losgebroken. De politie heeft ze weer terug gebracht. Er worden notities gemaakt. Onze pelgrims kijken opgewekt en ze tuigen de paarden op. Maar dan zijn zij ook klaar voor vertrek. Het is een prachtig gezicht als ze weg lopen. Het hoefgetrappel klinkt steeds zachter.

Nu kunnen we alles weer schoonmaken en in orde brengen voor nieuwe pelgrims. Virginio en mijn vriendin doen boodschappen, ik blijf in de herberg. De telefoon gaat, ik neem op en vraag of er Engels gesproken kan worden. Dat is geen probleem. Zo lukt het dus altijd.
Wat eten wij vandaag? Andijvie salade met tomaat en harde Italiaanse kaas,kool salade, en Italiaanse risotto met ui, plakjes aubergine met kruiden en een plakje kaas die in de oven een lekker korstje krijgen. Voor toe eten we heerlijke meloen.
Vandaag hebben we twee Franse oudere pelgrims. Zij wonen in Arles dichtbij de Lot in Frankrijk. Drie jaar geleden fietsten wij daar. Wat wonen die mensen in een mooie omgeving. Ik merk dat de voetwassing gevoelens opwekt.”Het doet ons goed, het geeft ons bemoediging om verder te gaan”, hoor ik ze zeggen. De sfeer aan tafel is ontspannen, er heerst rust en er wordt naar elkaar geluisterd. Nu wordt er Frans en Italiaans gesproken. Ook vanavond helpen de pelgrims met de afwas. Na afloop eten we een ijsje in de wijnbar, dit deed Virginio ook iedere dag met Christiane. We sluiten de dag zo mooi af, het was een fijne dag. We zijn moe en slapen snel.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s