25 juni 2015 – Helpende handen en weer samen veilig thuis.

Wat ben ik, Anneke, blij, ik ben weer thuis! Ik kan het haast niet bevatten, mijn hoofd is nog niet helemaal hier. Vanmorgen liep ik nog te genieten door het zonnige Pisa en nu ben ik weer thuis. Twee werelden op dezelfde dag. De reis vandaag ging fantastisch. Er waren veel helpende handen die me hielpen. Op het vliegveld in Pisa waren nog twee fietsers die hun fiets aan het inpakken waren. Mijn pedalen had ik bij het hotel al verwijderd. Mijn stuur en zadel had ik beschermd, nu nog het stuur draaien,  lucht uit de banden laten lopen en de fiets inpakken in de fietspyjama. Helpende handen van de fietser controleren of alles goed zit, daar ben ik blij mee. Ik til stoer mijn fiets en achter tas naar de grote transportband. Ziezo, dat klusje is klaar, nu wachten tot we vertrekken. De vlucht is prachtig door het heldere weer. Verwonderd kijk ik naar de blauwe zee en de besneeuwde bergen diep onder ons. Wat is dit alles toch fantastisch mooi om te zien. Ik voel me klein en kwetsbaar.

Vanuit het vliegtuig zie ik de kust van Italie en de Ligurische Zee.
Vanuit het vliegtuig zie ik de kust van Italie en de Ligurische Zee.

Op Schiphol staat de fietser weer met helpende handen klaar om mijn gedraaide ketting op zijn plek te krijgen en mijn fiets rijklaar te maken. Fantastisch, reddende engel, heel heel hartelijk bedankt! Mijn vriendin is al met de trein vertrokken.

Met mijn zwaar bepakte fiets loop ik de deur door naar de ontvangsthal. Daar zit een klein meisje met een mooie roze hoed. “Dag Sara, lieverd, ben jij daar?”‘ zeg ik verrast en Sara vliegt me om de hals. Die schat, betere thuiskomst kan ik me niet voorstellen! Zij en Marloes hebben anderhalf uur op me gewacht. We nemen ruim de tijd om wat te eten, te knuffelen en bij te praten. Maar dan is het tijd om de trein op te zoeken voor de rit naar huis. Samen tillen we de fiets in de trein. “Dag lieverds, bedankt dat jullie er waren tot gauw!”

In Zwolle zijn bij het uitstappen weer helpende handen van een medereiziger. Het overstappen naar het volgende perron met de lift in en uit gaat prima. En zelfs in Haren helpt de conducteur me de zware fiets uit de hoge trein te krijgen. Dan zie ik Freek, een omhelzing en een fleurig bos bloemen, ik ben weer thuis! Op tafel staat een lieve bloemengroet van Christien, Ronald en Jolijn. Kaartjes met welkom thuis, wat een warm welkom, te mooi om waar te zijn. Ik voel me blij en dankbaar dat wij dit alles samen mee mochten maken en weer veilig thuis zijn. Bedankt allemaal, ook de volgers, bedankt voor het lezen en meeleven van de verhalen van onze fietstocht maar ook van mijn werk als vrijwilligster in de herberg voor pelgrims. Het was allemaal zeer de moeite waard. Het vroeg veel energie maar wat heb ik er ook veel positiefs van terug gekregen. Ik had dit alles niet willen missen!

Advertenties

Een gedachte over “25 juni 2015 – Helpende handen en weer samen veilig thuis.

  1. dag Anneke,
    Wat ben je toch een kei, dat je dat allemaal volbracht hebt , werken in een herberg, en
    dan helemaal alleen de terugreis met een zwaar beladen fiets .
    petje af hoor !!! Hoop je gauw weer weer eens te ontmoeten.
    Lieve groet van Gé.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s