Dromen over een vakantiereisje met de ms Rotterdam.

Nog steeds vervelen we ons geen minuut. Ik vind het heerlijk om dit cruiseschip te bewonderen en in gedachten ben ik hier al op reis. We zijn weer helemaal boven en gaan nu de audiofoon gebruiken om een tour door het schip te maken. Je hoeft op dit schip niet te verdwalen want steeds wijzen enthousiaste vrijwilligers ons de weg. Zo belanden we bij de brug, dat eigenlijk het zenuwcentrum van het schip was. Hier, twintig meter boven het wateroppervlak werden alle belangrijke beslissingen genomen. De bemanning op de brug werkte immers nauw samen met de mensen in de machinekamer. Met een stuurwiel kleiner dan dat van een auto werd de grote Rotterdam havens in en uit gemanoeuvreerd. Wanneer het schip de haven achter zich had gelaten, klonk het commando full speed ahead. Daarna zorgde één druk op een knop ervoor dat de automatische piloot het overnam. Toch moest de brug 24 uur per dag bemand zijn. Bij problemen zoals mist of slecht weer, werd de kapitein naar de brug geroepen. Ook tijdens het manoeuvreren in havens was de kapitein aanwezig. Hij stond dan met de loods op één van de brugvleugels waar ze een beter zicht hadden.

Boven: de brug van het schip waar de commando's gegeven worden aan de machinekamer en koers gehouden wordt. Onder links: de telegraaf voor communicatie met de machinekamer. Onder rechts: de radiokamer.
Boven: de brug van het schip waar de commando’s gegeven worden aan de machinekamer en koers gehouden wordt.
Onder links: de telegraaf voor communicatie met de machinekamer. Onder rechts: de radiokamer.

Direct achter het stuurhuis lopen we de kaartenkamer binnen en opnieuw komen er vrijwilligers op ons af om uitleg over dit alles te geven. Hier in de kaartenkamer werd met zeekaarten de route die het schip zou varen bepaald en gevolgd. De moderne middelen van nu waren er toen nog niet. Nu komen we in de radiokamer. Een gids vertelt ons iets over de morsetekens, ook laat hij ons dit horen.

Dat is moeilijk, denk ik, om precies te volgen wat er geseind wordt.Steeds weer als we een gang, zaal of ruimte binnen komen loopt er een enthousiaste vrijwillige gids naar ons toe om ons van dienst te zijn. Ik vind dit bijzonder, wat zijn ze trots op dit schip en wat weten ze veel. Ze hebben ook duidelijk veel plezier om mensen juist hier rond te leiden. Dit alles werkt aanstekelijk en stimulerend.

We zien de royale zit- en werkkamer van de kapitein met daarnaast zijn slaapvertrek en badkamer. We zien een hut van het personeel met vier kooien. Een verhoogd schotje moest ervoor zorgen dat je niet door flinke deining uit je bed werd gesmakt. Ik zie een ouderwetse radio met draaiknoppen en een eenvoudige doucheruimte met stevige wasbakken.

linksboven: in de hut van de bemanning ... hopelijk zijn ze nuchter als ze wacht lopen. Rechtsboven: trappenhal is dubbel uitgevoerd voor 1e en 2e klas, vandaar de spiegels. Onder: op het balkon van de theaterzaal
Linksboven: in de hut van de bemanning … hopelijk zijn ze nuchter als ze wacht lopen.
Rechtsboven: trappenhal is dubbel uitgevoerd voor 1e en 2e klas, vandaar de spiegels.
Onder: op het balkon van de theaterzaal

Ook zien we nog een hut voor passagiers met drie bedden, een kast, tafel en een stoel met de doucheruimte er naast. We lopen langs de officiershutten die een slaapgedeelte en een apart zitgedeelte met een bank hebben. Er waren hutten voor één, twee of meer personen in verschillende prijsklassen. Je kon kiezen voor een hut met uitzicht op zee of voor een binnen hut. Ook nu kan er nog een hut of kamer besproken worden omdat het schip als hotel gebruikt wordt. Alles ademt nog de sfeer van vroegere tijden omdat het originele meubilair, fauteuils en tafeltjes zijn terug geplaatst. De lampjes, kastjes, bureautjes en krukjes zijn ook uit de tijd van toen. Het is allemaal als retrostijl weer helemaal in.

Vervelen was niet nodig, er was genoeg te doen. Stil zitten kon maar was niet nodig. We lopen over het sport dek waar patronen van witte lijnen zijn aangebracht om er dek spelletjes als badminton, volleybal en ring werpen te kunnen spelen. We zien een shuffle board, een van oorsprong Amerikaans spel waarbij twee spelers proberen om met een lange houten schuiver een schijf in een genummerd vak te krijgen. Wie als eerste 51 punten bij elkaar heeft geschoven is de winnaar.

Boven: de brug, waar de stuurman te vinden is. Midden: het sloependek. Onder: Op dit dek kan gefitnissed worden.
Boven: de brug, waar de stuurman te vinden is.
Midden: het sloependek.
Onder: Op dit dek kan gesport worden.

Er zijn veel kunstvoorwerpen te bewonderen. In de feestzaal van de eerste klasse, de Grand Ballroom staan we vol bewondering stil te kijken naar de bronzen dansvloer, het balkon, de trap en de balustrade. In deze monumentale zaal zien we bijzondere decoraties en kunstwerken. Alleen al het plafond met de zes banen vol gekleurde en aangelichte kokertjes trekt de aandacht. De mysterieuze, bijna oosters aandoende lak schildering beheerst de hele entree wand.

Een vrouwelijke gids komt enthousiast op ons aflopen en ze vertelt veel over deze zaal. Ook vertelt ze lovend over al de cruises die ze gemaakt heeft. Op al mijn twijfels krijg ik antwoord en ik krijg echt zin om zon reis te boeken. Als we verder lopen zie ik mezelf al heerlijk zonnen, zwemmen, fitnessen en hele wandelingen maken op het promenade dek. In gedachten maak ik al zon mooie cruisevakantie.

Er is nog een ambassador lounge, een besloten en een beetje donkere ruimte met een nachtclub gevoel. Dansen kon tot in de vroege ochtenduurtjes waar je op het achterdek de zon ziet opkomen. Nu is hier het Lido Restaurant waar je lekker even iets kunt eten of drinken.

Boven: de Ambassodor Lounge met ingelegde houten dansvloer.  Onder: de Grand Ballroom.
Boven: de Ambassodor Lounge met ingelegde houten dansvloer.
Onder: de Grand Ballroom.

Wat kan je op dit schip toch uren wandelen! Je kunt hier genoeg beweging krijgen. Ik voel mijn benen, we hebben nu echt al een hele tijd gelopen en stil gestaan. We gaan even wat lekkers eten en drinken in de Captains Lounge. Het is hier rustig en gezellig. Aan de wand hangen twee treffende schilderijen van Frank Nix. In de afbeelding herkennen we het verhaal van de wonderbare visvangst. Ik sta een poosje met verwondering naar dit wonder te kijken. Destijds werden deze twee schilderijen opgehangen tijdens de kerkdiensten die in de grote theaterzaal werden gehouden. In 2008 zijn deze schilderijen onder in het schip gevonden.

Het is bijna sluitingstijd en we hebben lang alles nog niet gezien. Je kunt hier dagen rondlopen om alles te bewonderen. Wij lopen nog langs de Smoking Room met zijn opvallend kleurig tapijt en de Atlantic Promenade de eetzalen binnen. Dat zijn de Odyssee en La Fontaine Rooms. Het eerste wat bij binnenkomst opvalt zijn de zwarte plafonds die helemaal bedekt zijn met honderden keramische sterren, ruiten en bollen die allemaal met de hand zijn aangebracht. Aan de wanden zie ik keramische reliëfs uit de scènes van Odyssee of de fabels van La Fontaine. Mijn oog trekt er steeds naar toe, de kleuren olijfgroen, blauw en roze zijn zó mooi! In deze eetzalen konden ruim 850 mensen tegelijk genieten van de culinaire creaties van de koks.

boven: de eetzaal met keramische sterren. Onder links: de Captains Lounge. Onder rechts: de wonderbare visvangst.
Boven: de eetzaal met keramische sterren.
Onder links: de Captains Lounge.
Onder rechts: de wonderbare visvangst.

Zij werkten een dek lager. Met roltrappen werden de gerechten via een deur naar boven en naar binnen gebracht en werd het gebruikte serviesgoed door een andere deur er recht tegenover weer naar beneden afgevoerd.

Nu gaan wij snel naar de Atlantic Promenade om het grote nieuwe cruiseschip, de ms Rotterdam uit te zwaaien dat zijn reis van drie maanden naar Indonesië begint. Het is al donker, koud en fris. We worden beloond met een prachtig uitzicht op dit feestelijk verlichte cruiseschip dat zacht zoevend langs vaart. Plotseling horen we een scheepshoorn die ons groet en.. de ss Rotterdam begroet deze groet met haar eigen geluid. Wat is dit een mooi gebruik!

Stil verlaten we het schip, wat was het bijzonder om dit alles te zien. En zon vakantiereisje op een cruiseschip? Het trekt me wel, er is beweging genoeg en voor al die mensen is er alle ruimte. Wie weet, ik heb weer iets om naar uit te kijken!

Laat in de middag verlaat het nieuwe cruiseschip
Bijna is het donker en het nieuwe cruiseschip ms “Rotterdam” verlaat de haven.

[Deze site volgen? Klik op volg in de zwarte balk bovenin]

Advertisements

3 gedachtes over “Dromen over een vakantiereisje met de ms Rotterdam.

  1. Ik heb vanmorgen weer genoten van je side, maar ik denk dat als je een boot reis gaat maken dat je je fietsen en het echte wandelen verschrikkelijk gaat missen….maar het is te proberen en anders blijft het gewoon bij dromen. Mooie foto’s! Ik heb ook meteen ander verhalen van je gelezen, ondanks dat we elkaar alleen op het vliegveld in Pisa hebben gezien lijkt het of ik al jaren met je mee reis. Kijk uit naar je volgende bericht.

    Like

    1. Dank je Karin, je reactie doet me goed. Er staan nog veel verhalen op mijn sites, dus als je het leuk vindt, lekker lezen! Zo wandel, fiets en beleef je alles een beetje met me mee en leer je me vanzelf een beetje kennen. Schrijf je ook wat er zo om je heen gebeurt? Het is echt leuk om te doen en.. dan kan ik jou ook volgen en leren kennen! Op Schiphol vond ik het ook heel fijn je te ontmoeten. Nog vakantie plannen? Je bent snel in het vliegtuig!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s