Komen jullie rode bessen plukken? Neem zelf je emmertje mee.

Diverse soorten bessen, achter netten omdat de vogels er ook gek op zijn.
Diverse soorten bessen, achter netten omdat de vogels er ook gek op zijn.

In gedachten hoor ik Loes het bovenstaande nog een keer vragen en zie ik al die heerlijke sappige oergezonde rode bessen uit haar tuin al voor me. Het water loopt me nu al in de mond. Heerlijk, die bessen die zijn vast erg rijp en lekker want die Loes en Eric die verstaan hun vak en tuin. Ga in gedachten nog een keer met me mee, die tuin en Loes, ze zijn een bezoekje waard. Ik sta in onze garage en speur naar een emmertje. Niet te groot, dat staat zo hebberig, maar ook niet zo’n piepklein peuteremmertje, daar kan niks in. “Ha, deze blauwe die is geschikt.” Ik stap op mijn fiets en met het emmertje op mijn stuur rijd ik de straat uit. Hoe zou het met Loes zijn en met haar tuin? Zou die tuin nog net zo’n plaatje zijn als vorig jaar? Vast en zeker, fijn om Loes straks weer te zien het is al weer een paar weken terug dat we elkaar zagen. Iedere keer weer ben ik blij om samen bij te praten, de tijd gaat dan altijd wonderlijk snel.

Als ik aan kom rijden zie ik Loes al zitten, met blote voeten op de bank, klaar om zo de tuin in te stappen. Die Loes, natuur mens met gaven, ze wil de grond voelen in haar tuin. Alles doet ze om maar zo gezond mogelijk te leven.

“Eerst een rondleiding door de tuin en dan samen een beschuitje met bessengelei eten?”vraagt ze. Het water loopt me al weer in de mond. “Freek zal zo ook komen kijken, zal ik maar vast beginnen met plukken?” vraag ik. Loes laat me zien welke struik rijp is, er zijn al heel wat bessen geplukt. We schuiven het net dat de struik tegen etende vogels beschermt aan de kant en Loes gaat nog even naar binnen.

De gele toorts hangt horizontaal omdat het zo veel heeft geregend.
De gele toorts hangt horizontaal omdat het zo veel heeft geregend.

Ik zit gehurkt onder de bessenstruik. Wat is het hier heerlijk stil. Ik denk aan vroeger toen ik als kind bij de kweker Sybrandy in Leeuwarden een zakcentje bijverdiende. En bij mijn beppe vroeger in Giekerk waren ook veel bessen, zij had ook zo’n grote boomgaard met allerlei vruchtbomen en bessenstruiken. Ik zie en ruik ze weer voor me, we plukten manden vol met rode, zwarte en kruisbessen. Wat veel bessenstruiken zie ik hier, er zijn al heel wat bessen geplukt. Ik zie dat verderop de bessen nog niet helemaal rijp zijn. Het is een prettig klusje. Gewoon lekker rustig laag en hoog kijken en die trossen voorzichtig los maken, anders rollen die rijpe bessen zo op de grond. Ik stop met plukken want de volgende struiken moeten nog verder rijpen. Mijn blik gaat door deze hele natuurtuin die 85 meter lang en 20 meter diep is. Ik kijk mijn ogen uit. Wat is dit toch een heerlijk lustoord, werkelijk een plek om bij te komen. Ja, zo kom ik altijd weer tot mezelf.

Mooie heleniumbloemen
Mooie heleniumbloemen

Dikke appels hangen te rijpen aan de bomen, peren, walnoten, hazelnoten, mirabellen..  Ik zie fris oranje bloemen van de helenium, afrikaantjes, dahlia’s. Bedden vol met groenten en kruiden. De poes slaapt in de warme kas. Ik hoor de bladeren in de bomen ritselen, vogels in de lucht en tokkelende witte kippen in de ren. Ik kijk nog eens goed want vorig jaar zag ik hier toch bruine kippen? Waren die bruine kippen niet losgebroken en bij de buren beland?

Die Loes en Eric, wat een bikkels, opnieuw bewonder ik hun kennis, ijver en liefde voor alles wat hier groeit. Wat een passie, geduld energie en doorzettingsvermogen tonen zij. Wat een karwei om dit alles zo voor elkaar te krijgen. Dat zal zeker niet zomaar vanzelf gaan. Moedig hoor, om altijd maar weer door te gaan. Ik zie dat deze tuin ook veel positiefs teruggeeft, zou dat het geheim zijn wat hier werkt?

Japanse wijnbes
Japanse wijnbes

Freek is gearriveerd en Loes geeft ons een rondleiding door haar tuin. We zien de Japanse wijnbes. Rode harige vruchten hangen in de struik en wat smaken ze lekker! Het doet me denken aan frambozen maar ze zijn dubbel zo smaakvol. Wat mooi, kijk eens naar die perzikboom die tegen de muur is geleid, die lacht me tegemoet. Vlakbij staat de vijgenboom, wat doet die het goed! Wat een verschil met vorig jaar, er groeien wel vijftig vijgen in, dat belooft straks heerlijk zachte rijpe vijgen! De perenboom, conference hangt al zwaar van groene peren. Wat is deze tuin van Loes en Eric toch een paradijsje, het staat hier vol met vruchtbomen. We zien mooie walnoten aan de boom. Vlakbij staat de amandelboom. “Hiervan eet je niet het vlees maar de pit”, hoor ik Loes zeggen. We lopen langs de fleurige hortensia naar de kruiden. Ik wrijf in de dropplant, wrijf een beetje rozemarijn tussen mijn handen en ik pluk een blaadje salie. Heerlijk, deze geuren zou ik wel vast willen houden, zo puur natuurlijk ruikt het. “Die salie is lekker hoor, voor de thee”, hoor ik Loes zeggen. Ik pluk een paar blaadjes, dat zal smullen worden thuis.

Appels, peren, walnoten en vijgen.
Appels, peren, walnoten en vijgen.

We zien een mooi geel bloemetje, de venkelstruik, het lijkt wel een kransje zo mooi. Ernaast bloeit het gele bloemetje van de sint janskruid, de hypericum perforatum. Er komen veel insecten op af.
“Als je heel goed in het licht kijkt dan zie je gaatjes in het blad, vertelt Loes. En, ja hoor, ik zie prachtige kleine gaatjes in het blaadje, een kunstwerkje. En die appelboom met goudreinetten heeft Eric uitgedund, dan krijg je betere vruchten”, hoor ik Loes zeggen. We zien nog meer rode appels die geleid worden. Freek staat stil en bewondert de dikke stam van de Groninger Kroon. Grappig, de heer Brouwer heeft deze appel naar zijn vrouw Jantje Kroon genoemd. Ik zie dikke stenen op de grond liggen en er hangen touwen aan de boom. Die stenen hingen aan de touwen om horizontale takken te krijgen voor meer vruchtopbrengst.

Loes wijst ons op de appel bes en de blauwe bes, mooie vruchten die ik niet zoveel zie. In de warme kas waar de poes slaapt pronken piepkleine tomaten. De oregano bloeit en de gele toorts hangt zwaar omlaag met veel knoppen. Door de zware storm zijn ze omgebogen en de vele regen zorgt dat ze topzwaar zijn. Loes trekt een slechte rammenas uit de grond. De kippen rennen er op af, één van de kippen wordt door de anderen aan de kant geduwd. “De kippen zijn niet altijd aardig voor elkaar”, zegt Loes. ” Net als wij, mensen”, denk ik.

Palmkool
Palmkool

We verbazen ons over de rode en gele hazelnoten die veilig tussen het blad groeien. De velden pompoenen bloeien zo mooi geel en de courgettes groeien altijd heel snel. We zien een prachtig witte bananen pompoen. Nu komen we bij de groenten. Er groeit snijbiet en bieten. Vorig jaar zat er zaad van honing bessen in bakken. Nu staan deze jonge planten heerlijk op hun plek te groeien, super! Ik zie rode kool, en het ribbelige palmkool waar je chips van kunt bakken in de oven. ” Niet iedereen vindt het lekker, het heeft een kool smaak, maar ik smul er van “, zegt Loes. Enthousiast vertelt Loes over de natuur in haar tuin. Wat heerlijk, ik zie haar ogen twinkelen! Het loof van de rode uien strijkt al plat op de grond. Bijna zijn de uien klaar om te drogen. De ster afrikaantjes schitteren vrolijk in het licht en van de paars lila lathyrus kan ik nooit genoeg krijgen. Stil kleuren de pruimen aan de pruimenboom al rood. “Wil je nog een stekje van de Japanse wijnbes mee?”, vraagt Loes. Freek spit hem uit de grond.

Ik geniet van dit alles om me heen. Nog veel meer is er te zien, te veel om allemaal te benoemen. Je zou het zelf moeten zien. Wat groeit en bloeit alles hier goed. We lopen langs enorme bedden, bergen compost, werk van de specialist Eric.
Straks mogen Loes en Eric al de opbrengst in hun tuin oogsten!

Tomaten, snijbiet, afrikaantjes en rode ui.
Tomaten, snijbiet, afrikaantjes en rode ui.

“Je zou hier gewoon een winkel kunnen beginnen,” bedenk ik me. In gedachten zie ik al keurige kratjes staan, gevuld met biologische groenten en fruit met fladderende kleurige papieren er bij waar recepten op staan. Op een zonnig beschut plekje, vlakbij en in die warme kas een aantrekkelijke theehoek met heerlijke zelfgebakken appeltaart van al die lekkere appels hier en natuurlijk beschuitjes met bessengelei. Die theehoek trekt je natuurlijk vanzelf naar binnen. Entree heffen? Nee, bij het nieuwe grindpad onder een fleurige rozenboog staan immers al kratjes met die heerlijke groenten en fruit te lonken. Zo loopt een voorbijganger vanzelf de tuin in.  Zou dat een haalbaar idee zijn?

Het wordt al fris en koud, tijd om te koken en naar huis te gaan. “Zullen we de volgende keer dat kopje thee maar drinken met het beschuitje met bessengelei?”, vraagt Loes. Dat lijkt mij een goed plan. Het emmertje met heerlijk rijpe rode bessen, salie kruid en twee kleine courgettes hang ik op het stuur van mijn fiets. Aan de andere kant hang ik de plastic zak met het stekje van de Japanse wijnbes struik. Zou dit stekje bij ons net zo weelderig groeien als bij Loes? Het mist vast de groene vingers. Ik ben blij met deze oogst, Loes en haar tuin. We hopen nog heel lang van dit alles en elkaar te genieten!

(Deze site volgen? Klik op volg in de zwarte balk bovenin)

Advertenties

Een gedachte over “Komen jullie rode bessen plukken? Neem zelf je emmertje mee.

  1. Anneke genoten van je verhaal over de tuin van Loes en Erik.de toevoeging van die mooie foto,s maakt het geheel tot een feestje Jouw herinnering, je eerste zakgeld verdienen met besseplukken, dat was ook mijn eerste zakgeld op deze manier..jouw Beppe, en mijn opoe Lemstra, oma,s met dezelfde tuinen, het roept zeker jeugdherinneringen op.
    Loes en Erik zullen het zeker met veel plezier lezen.
    Groet Anje

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s