Lampionnetje lopen, Sint Maartenfeest!

Ik kan het niet laten. Toch maar even een kort verhaaltje over vandaag, een mooie dag met lichtjes voor de deur. Het is vandaag al weer 11 november. Wat gaat de tijd ontzettend snel! Nog steeds is het zacht weer en ook zien we vanmorgen de zon. Het is woensdag, we maken een lange wandeling langs het beekdal van de Drentsche Aa. We lopen langs driften lanen en stegen met de mooiste herfstkleuren naar de buitenkant van ons dorp. Terug in het dorp zien we ze ineens lopen. Een lange rij kinderen samen met hun meester en juf. Allemaal met een zelfgemaakte lampion in de hand. Blijde gezichtjes, al kwebbelend. We lachen naar ze en ik roep :”Waar gaan jullie naar toe, naar welk verzorgingshuis, veel plezier!” De hele rij staat stil. Meester roept hun aandacht. “Een lied, zegt hij, zullen we ons lied voor die mensen gaan zingen?” En daar gaan ze. Frisse heldere kinderstemmen zingen hun nieuw en lang Sint Maarten lied. Ze zingen wel drie coupletten! Ik zie twinkelend blijde kinderogen. Allemaal zingen ze dapper mee. Wat mooi! We zijn helemaal blij verrast. We applaudisseren voor hen. En daar gaan ze weer, ouderen en zichzelf verrassen met hun lied en lichtje.

nicolaasschool 11 nov 2015

Ik denk aan al de lampionnen die ik met mijn kinderen uit de klas maakte. Wat een plezier en wat een mooie lampionnen heb ik met ze gemaakt. Ik krijg bijna een beetje heimwee naar die tijd en naar al de mooie feesten die we vierden. Het was druk maar ook zo puur genieten. Heerlijk feest vieren, kind zijn met de kinderen. Vorig jaar stond de kleine Jolijn met haar lichtje voor de deur. Zou ze vanavond weer komen?

Weer thuis zet ik voor het donker wordt, wat lekkers, versierd met een stickervel, klaar bij de deur. Het is al donker maar het is verdacht stil. Zouden ze wel komen? De laatste jaren komen er lang zoveel kinderen niet als jaren geleden. Dat vind ik jammer. Zou het dan echt zoveel leuker zijn om langs de winkels te gaan? Vanmiddag in de winkel zag ik wel dat er hele snoepzakken gevuld klaar lagen. Daar gaat de bel, ik zie kleurige lampionnen voor de deur. Kinderstemmen zingen een kort bekend Sint Maarten lied. Gelukkig, er komen nog meer kinderen langs. Het zijn niet zoveel kinderen als vroeger, maar ik ben blij met elk lichtje voor de deur. Dan is het zover.

DSC00227
Daar staat ze. Onze eigen lieve schat, Jolijn, nu al twee jaar oud. Ze zingt zelfstandig haar eigen Sint Maarten lied. Fantastisch, wat super knap! Blijde stralende oogjes, wat een feest! Jolijn gaat met haar papa en mama naar binnen. En als later weer kinderen voor de deur staan dan mag Jolijn uitdelen. Dat doet ze graag. Ik vind het zo’n koddig gezicht. Wat een schat, ik kan haar wel opeten!
Als nog veel later de buurvrouw voor de deur staat en Jolijn ook haar een stickervel wil geven, kijkt ze verbaasd op. Want die buurvrouw legt het stickervel terug. “Hoeft niet”, zegt ze met een verbaasd gezichtje en een mooi handgebaar.
Sint Maarten, een mooi feest, het moet blijven.
(Deze site volgen? Klik op volg rechts onder)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s