Zingen met het Grootkoor, een ode aan Ede Staal.

“Houd je van koormuziek?” Anje staat voor me met twee toegangskaarten van een zangavond. Dat is leuk! Zingen, dat doe ik graag. Het publiek mag die avond meezingen met het Grootkoor en er zullen veel Groningse liedjes gezongen worden. Het zal een ode aan de bekende zanger Ede Staal zijn, die maar 44 jaar werd. Ik houd van zingen en die twee toegangskaarten zijn me meer dan welkom, ik krijg er al zin in, bedankt voor de vrijkaarten Anje!

Op internet zie ik dat het Grootkoor inderdaad een groot koor is van 150 leden. Dat zal bijzonder zijn, om met zoveel stemmen te zingen! Dit grote koor heeft verschillende koorprojecten per jaar en ze maken zelfs mooie reizen waar ze ook optredens verzorgen.
Vandaag, 17 november is er storm en regen op komst. Toch pakken wij de fiets en gewapend met regenkleding fietsen we naar de Martinikerk. Al snel regent het, geen nood, ik trek mijn poncho aan. De weg glimt van het water, bladeren dwarrelen om me heen, striemen regen prikken in mijn ogen, maar het deert me niet. We stallen onze fietsen in de fietsenstalling en lopen naar de Martinikerk. In het centrum valt de Martinitoren die de kleuren van de Franse vlag heeft gelijk op. Het is een mooi gezicht om zo als stad solidariteit te tonen met de slachtoffers in Parijs.

De stad Groningen toont haar solidariteit met de slachtoffers van de aanslagen in Parijs.
De stad Groningen toont haar solidariteit met de slachtoffers van de aanslagen in Parijs.

We gaan naar binnen in de bomvolle kerk. Je kunt er niet om heen. Wat is dit een fantastisch mooie oude kerk. Je zou zijn geschiedenis wel willen aanraken. De huidige kerk is een hallenkerk die uit de vijftiende eeuw dateert. Ik hoor enorm veel geroezemoes en zie blijde vrolijke gezichten. Ik kijk omhoog naar de prachtige schilderingen. “Er is nu al sfeer, denk ik, en het is nog niet eens begonnen. Fantastisch, allemaal Groningers onder elkaar die met elkaar gaan zingen.”

De aandacht wordt gevraagd, direct is het muisstil. De dirigenten Nan van Groeningen en Etty van der Mei weten hoe ze mensen op een ontspannen manier kunnen boeien en enthousiast kunnen laten zingen. We horen het prachtige orgel dat zo vakkundig virtuoos bespeeld wordt door Martin Mans. We beginnen uitbundig met het zingen van het Grunnens Laid, het Groninger volkslied. Dit is bekend, iedereen zingt uit volle borst mee. Naast mij zit een zeer goede zanger. “Ja, zegt hij, ik zing met plezier in een mannenkoor”, en dat is te horen. Wat zingt het fijn naast zo’n mooie stem.

We zwaaien even naar Martin Mans, die al de hele dag hier heeft gespeeld.
We zwaaien even naar Martin Mans, die al de hele dag hier heeft gespeeld.

Het is prachtig. We zingen heel wat mooie refreinen van puur Groningse liedjes en de liederen van Ede Staal worden met verve gezongen. Alles is eenstemmig, dat vind ik wel jammer. De organist begeleidt dit wel heel grote koor voortreffelijk. Er wordt van al dit zingen een cd gemaakt, er mogen dus  geen bijgeluiden te horen zijn. Dat betekent dat er niet gekucht of gehoest mag worden. Ik wil zelfs  mijn papier niet  laten ritselen. We zingen bekende liederen met mooie melodieën, zoals ’t Het nog nooit zo donker west’ en ‘Mien toentje’. Het zijn niet zo maar liederen, ik denk aan de inhoud ervan. Ede Staal was ernstig ziek, wat erg, het verdriet en de duisternis is in de melodie en woorden te horen. Het plezier dat Ede van zijn eigen tuintje kreeg, het komt zo dichtbij..
We horen de heldere sopraanstem van de Friese Etty van der Mei, zij zingt de liederen regel voor regel neuriënd voor. Mijn hart veert op, als zij vertelt dat ze een Friezin is. Prachtig, Friesland is hier duidelijk vertegenwoordigd, samen als Friezen zingen met al deze Groningers, het kan niet beter!  Het is een plezier om naar haar stem te luisteren. Gronings zingen is niet gemakkelijk, zelfs niet voor de Groningers.

Martin Mans speelt een prachtige stuk waarin de liederen van vanavond terug te horen zijn. Het klinkt als een ode voor Ede Staal. Een daverend applaus volgt.

Links: het hoogkoor van de martinikerk. Rechts: detail van de gewelven en schilderingen van de gewelven in het schip van de kerk.
Links: het hoogkoor van de martinikerk. Rechts: detail van de gewelven en schilderingen van de gewelven in het schip van de kerk.

In de pauze bestellen we de cd en we drinken koffie. We genieten van deze vrolijke zangavond. De klok wijst al tien uur als alle liederen gezongen zijn. Langzaam gaan alle enthousiaste zangers weer het donker en de regen in. We treffen het, want het regent maar een heel klein beetje. Op de fiets speelt nog de muziek door mijn hoofd. Zachtjes zing ik als Friezin het ‘Grunnings Laid’ nog maar een keer en ’t Het nog nooit zo donker west’ neem ik met me mee.

( Deze site volgen? Klik op volg )

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s