13 december 2015 – Zeedag.

freek en anneke onderweg

Daar zit ik dan, op de veranda van onze buiten hut. Ik hoor het bruisende water van de zee en zie de witte golven dichtbij het schip. De horizon is één rechte lijn met daarboven lichte bewolking, het is 22 graden. En verder? Zee, zee, en nog eens zee. Er is geen ander schip te bekennen. Hier kan je alleen maar rustig van worden. Heerlijk, zo’n zeedag. Tijd voor ontspanning, nadenken, een boek lezen, wandelen op het dek, baantjes zwemmen, opwarmen in de jacuzzi en zonnen op het zonnedek. Ik heb een leven als een prinses en moet er steeds aan wennen.  Ik zie veel etende mensen op dit schip. De keus in veel lekker eten is groot. “Lekker eten is maar een vinger breed dik,”zei mijn vader vroeger, en hij heeft gelijk denk ik. Eigenlijk heb ik moeite met al dit overvloedige aanbod en aan zoveel vermaak dat mensen…

View original post 397 woorden meer

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s