Prille lenteboden in de Hortus.

Op verschillende plaatsen zien we dat het lente wordt.
Op verschillende plaatsen zien we dat het lente wordt.

De lentezon van vandaag trekt ons allen naar buiten. We willen niets liever dan de zon voelen, de vogels horen en de eerste lenteboden uit de grond zien spruiten. Waar kan dat beter dan in de Hortus in  Haren?

We stallen de fietsen en lopen de entree van de Hortus binnen waar we vriendelijk welkom worden geheten. De sfeer is rustig, enkele mensen zitten hier koffie te drinken. We lopen de grote tuin in. Stilte en enkel vogelgeluid is hier te horen. Wat leuk! Ik zie een grote boerenkar die gevuld is met lentebollen. Wat zit hier verstopt en zal straks gaan bloeien? Ik zie bordjes van een paashaasspeurtocht, leuk om met de kinderen te volgen!

Het oogt nog als winter maar de wakker wordende lente is duidelijk voelbaar. Ze laat zich zien, horen en je kunt haar bijna ruiken! De koele rustige grijs groene wintertinten, de bomen en al het groen krijgen door de zon een milde gloed. Maar de lenteboden geven kleur en fleur. Wat is dit alles een prachtig gezicht. De zon filtert door de bomen. De vormgeving van dit prachtige park raakt me opnieuw.

Vanaf de rotstuin is er een mooi overzicht op de omgeving.
Vanaf de hoog gelegen rotstuin is er een mooi overzicht op de omgeving.

We klimmen omhoog bij de rotstuin, ik zie uitgebloeide kaardenbollen, ze staan fier rechtop. De zon glinstert in het water en schijnt zacht langs het wuivende riet. De appelgroene, gele en warm rode helleborus valt me op. Wat bloeien ze weelderig! Van binnen in de bloem is het een wonder om te zien. Ik voel en ruik er aan want op het bordje lees ik dat dit ook stinkend nieskruid wordt genoemd, maar stinken en niezen, nee dat is niet het geval. Paarse, gele en witte krokussen vrolijken de boel hier op, samen met een struik met rode bessen.

Op de rotstuin zien we verschillende kleuren bloeiende helleborussen.
Op de rotstuin zien we verschillende kleuren bloeiende helleborussen.

We lopen omhoog en weer naar beneden. De rotstuin is altijd spannend om te lopen, mooie uitzichten en hoekjes met vergezichten. We kijken bij het hertenpark naar de geiten, herten, kippen en pauwen. Het is hier één en al beweging en het lijkt alsof de dieren de lente ook al in hun bol hebben.
Ik zie de weerspiegeling van de bomen in de sloot. We lopen langs het grote natuurlijke insectenhotel.

Ineens sta ik stil bij wel een heel mooi groot veld vol met de mooiste witte sneeuwklokjes van de wereld! Wat een sneeuwklokjes! Fantastisch, ik ben gek op dit dappere tere kleine klokje dat zich altijd weer zo vroeg uit de koude grond weet te breken. Ik zie de namen van veel soorten, het groenpuntje, het gevulde sneeuwklokje en nog veel meer. Het lentegroen van de daslook kleurt zo fris en ook bloeien er kleine paars rode cyclamen. Wat is dit alles mooi en genieten! Ik speur en kijk heel goed om alles wat nu bloeit en voorzichtig boven komt te spotten.

Prachtige rode cyclamen.
Prachtige paars rode cyclamen.

Er komt een dame aanlopen. “Nou, er is nog niet zoveel te zien, niks bijzonders, wat ik hier zie bloeit thuis ook”, vertelt ze me terwijl ze verder loopt. “Goed kijken is een kunst en een aardigheid, het levert veel op”, bedenk ik me. Ineens zie ik wel iets heel bijzonders. Want daar in de verte galoppeert een ree en kijk toch eens, daar komen nog een paar prachtige reeën heel sierlijk aanrennen! Met grote sprongen rennen ze achter elkaar door dit bijzonder mooi gebied. Zullen ze niet veel uit de tuin opeten, of hun sporen hier achter laten? In een mum van tijd zijn ze vertrokken.

De bloeiende gaspeldoorn.
De bloeiende gaspeldoorn.

We komen bij de Laarmantuin. Ik zie de lila boerenkrokus en de krokus minimus. De jeneverbes heeft paarse besjes en een stukje verderop bloeit fel geel de gaspeldoorn die me aan de brem doet denken. We zien bomen die zijn omgezaagd. Op de grond ligt wel een heel bijzonder mooie dikke holle boom. Op de hurken kijken we naar binnen, de jaarringen zijn niet te tellen! Aan een witte papierberk hangt een fles die het sap opvangt. In het gras bloeien prachtig tere blauwe kleine anemonen tussen het zachte gras. Zie ik nu opnieuw een groot wit veld sneeuwklokjes? Nee, het zijn witte lenteklokjes die wel heel erg aan het sneeuwklokje doen denken, maar wat zijn ze wonder mooi! De prunusboom bloeit al in volle glorie met piepkleine bloemetjes tegen de felblauwe lucht. Wilgenkatjes en de hazelaar bloeien alsof ze een wedstrijd houden.

Dit zijn geen sneeuwklokjes, maar lenteklokjes.
Dit zijn geen sneeuwklokjes, maar lenteklokjes.

Op een bankje, lekker in de luwte met de zon in mijn gezicht  zit ik te mijmeren en te genieten. Ik ben maar een bofkont met de Hortus in de buurt. Het is heerlijk om hier te zijn en het hele jaar van deze tuin te kunnen genieten!

Op een bankje bij de hoge papierberken zit ik lekker in de zon.
Op een bankje bij de hoge papierberken zit ik lekker in de zon.
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s