De Camino Frisia van Stavoren tot Leeuwarden.

Het is nog steeds zomers weer. We willen verder fietsen over de Camino Frisia en een deel van het Jabikspaad. Dinsdag 30 augustus ’s morgens vroeg fietsen we naar het station in Groningen om vandaar met de trein naar Leeuwarden te gaan. Maar wat vreemd, er worden mensen van Arriva door de pers geïnterviewd, het treinpersoneel van Arriva staakt. We moeten wachten tot na 9 uur waarschijnlijk gaan de treinen dan weer rijden. Geen probleem, wij drinken eerst wel een kop koffie.

De paarse lijn van Leeuwarden naar Stavoren is de Camino Frisia.
De paarse lijn van Leeuwarden naar Stavoren is de Camino Frisia.

Freek kijkt naar de windrichting. We besluiten de tocht andersom te gaan maken omdat we in één middag nog ruim 100 kilometer moeten fietsen. Vanaf Leeuwarden gaan we met de trein naar Stavoren. Vandaar fietsen we dan naar Leeuwarden terug, op die manier hebben we dan veel het windje in de rug. Gelukkig, om 9.21 uur vertrekt de trein naar Leeuwarden waar we overstappen in de trein die ons via Sneek naar Stavoren brengt.

De haven van Stavoren.
De haven van Stavoren.

Als we in Stavoren uit de trein stappen kijk ik verrast om me heen. Dit had ik nooit gedacht. Wat is dit alles hier een plaatje! Rust en ontspanning komt me tegemoet. Het zilveren blauwe IJsselmeer schittert, terrasjes aan het water lokken ons, enkele visnetten hangen te drogen. Golven van het IJsselmeer slaan tegen de oever, wat een nostalgie en sfeer treffen we aan!
We bekijken het beeld van het Vrouwtje van Stavoren, lopen langs de haven en de rand bij het IJsselmeer. Al de zeilschepen met hun witte en bruine zeilen op het blauwe water, het is een fantastisch mooi gezicht. “Waarom gaan we toch allemaal zo ver weg op vakantie als het hier met het zonnetje ook vakantie is”, bedenk ik bij mezelf.

Zicht op Workum vanaf de IJsselmeerdijk.
Zicht op Workum vanaf de IJsselmeerdijk.

Langs het water naast een smal pad komen rustig twee kano’s aan varen, het lijkt wel alsof ik droom. Wat is dit mooi fietsen, we rijden langs de groene dijk in stralende zon naast het IJsselmeer richting Hindeloopen. Ook deze plaats is een plaatje. In een etalage zien we Hindelooper schilderkunst en bij de jachthaven is het bordje van de havenmeester versierd met een zeilschip. De terrasjes zijn gezellig druk bezet, maar wij fietsen verder. We hebben onze tijd wel nodig want we hebben heel wat kilometers te maken. We komen in Workum bij de Sint Gertrudiskerk. Ik herinner me nog van vroeger dat ik hier in deze grote kerk mee zong met het meisjeskoor Res Parvae Crescunt. In die herinnering was de kerk toch veel groter?

De dijk met rechts de rietvelden langs het IJsselmeer.
De dijk met rechts de rietvelden langs het IJsselmeer.

We fietsen nu naar Makkum, dat vroeger de poort naar de Zuiderzee was. Belangrijk was de schelpenvangst voor het maken van cement. In de etalages van de winkels zien we Makkumer aardewerk. Mensen zitten hoog op de dijk om van het IJsselmeer en de zeilschepen te genieten. Ik zie opnieuw in de verte bruine en witte zeilen. Achter de lange dijk fietsen we een heel eind naar Bolsward dat op drie terpen is ontstaan. Op de oudste staat de Martinuskerk. We zoeken de Sint Franciscuskerk waar we een stempel krijgen in ons pelgrimspaspoort. Aan de buitenzijde van de kerk staat een beeld van Franciscus. De kerk met al zijn bogen en ruimte is van binnen bijzonder mooi. In de kerk lezen we een gedicht van Titus Brandsma die door de Duitsers in de 2e wereldoorlog werd vermoord. Naast de kerk is een museum om de herinnering aan Titus Brandsma levend te houden.

De Fransiscuskerk in Bolsward.
De Fransiscuskerk in Bolsward.

Het fietsen gaat maar verder en verder. Het wordt al later en frisser, we hebben al heel wat kilometertjes op de teller staan als we in Sneek aankomen. Zittend op het muurtje van de waterpoort uit 1500 genieten we van voorbij varende boten. De Martinikerk is groot en uit het jaar 1000. Sneek is een prachtig stadje met zijn grachten en watersport. In Bozum zien we een gebouw waarop staat: Bewaarschool uit 1880.

Maar we zijn er nog niet. Langs Friens fietsen we naar de Vincentiuskerk van Reduzum met schelpenpaden rondom. Wat grappig, we ontdekken verschillende wulken, het symbool van het Jabikspaad, een paar neem ik als herinnering mee. Nu wacht ons een verrassing want bij de ingang van de kerk uit de 14e eeuw hangt een postbus met daarin zomaar een prachtig stempel die we zelf mogen zetten. Wat fantastisch leuk, om dit zomaar te ontvangen! In het midden van de stempel staat: Ik bin mei jim.

Wat heeft Friesland een interessant verleden met zijn vele verdwenen kloosters en oude bewaarde kerkjes. Langs Wytgaard met zijn katholieke enclave fietsen we steeds langs eindeloos weidse velden groen. In Wirdum zien we al weer een kerkje uit de 12e eeuw met de naam Sint Martinus. De toenmalige kerktoren werd verkocht voor de bouw van kalkovens voor de cementindustrie van Makkum.

Kerkje van Swichum met trouwbankje.
Kerkje van Swichum met trouwbankje.

Het houdt niet op. In de verte torent het prachtige Middeleeuwse kerkje van Swichum uit boven het Friese landschap. Dit prachtige Nicolaaskerkje ligt op een terp. We stappen van de fiets omdat de deur open staat. Er staan hartelijke mensen die ons welkom heten. We mogen het Romaanse kerkje even bezichtigen en dat is zeker de moeite waard. De rondboogvensters, de nis in de muur waar de priester zijn handen kon wassen, de oude graf- en gevelstenen, alles ademt de sfeer van zo lang geleden nog uit.

Als we verder fietsen zien we in de verte de hoogbouw van Leeuwarden al. Via Goutum fietsen we nu Leeuwarden binnen, de stad waar ik ben opgegroeid. Ik zou nog wel even langs ons huis van vroeger willen maar het is al bijna donker en we hebben vandaag zeker al 110 kilometer in de benen. We stappen dus weer in de trein naar Groningen waarna we na nog een klein half uurtje fietsen weer thuis zijn. Het was opnieuw een prachtige dag, we zijn bofkonten!

Over onze CAMINO FRISIA (Stavoren-Leeuwarden) hebben we ook een kort filmpje gemaakt. Wilt u het zien? , klik hier.

Ook dit is Friesland, bij het dorpje Reduzum.
Ook dit is Friesland, bij het dorpje Reduzum.
Advertenties

Een gedachte over “De Camino Frisia van Stavoren tot Leeuwarden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s