Heerlijke ‘ouderwetse’ winters.

Mijn wangen tintelen van de kou, onder mijn laarzen kraakt ijs en sneeuw. Krrr, krrr klinkt het onder mijn voeten..  Het zachte knerpende geluid van verse sneeuw dat plat wordt gedrukt onder mijn laarzen klinkt als muziek in mijn oren. Het grijze saaie slaperige weer is verdrongen door puur echt gezond winterweer. Heerlijk, ze is terug, heel stilletjes kwam ze in de nacht, ik heb haar niet horen komen. Voorzichtig laat ze zich weer zien, de echte ouderwetse winter van toen, ze trekt me naar buiten, een blij gevoel siddert door mijn lijf, enthousiasme stroomt bij me naar binnen.. Altijd weer ben ik blij als het gaat vriezen en er sneeuw ligt. Het doet me denken aan vroeger, de Elfstedentocht, lang geleden, wat was het toen ongelooflijk koud! Ik fietste door Leeuwarden, werd misselijk van de kou maar de koningin kwam en die wilde ik natuurlijk graag zien.. Mensenmassa’s op het ijs, feest, de Elfstedentochtkoorts gloeide door de stad.

Winterpret in de polder.
Winterpret in de polder.

Pal voor ons huis glinsteren nu duizenden witte pareltjes sneeuw in de zon. Een dik pak sneeuw ligt op straat. Kinderen spelen met hun slee. Bij ons wordt niet gestrooid, de sneeuw mag blijven liggen, winterpret voor jong en oud! Ik loop verder. Het is vries koud, het vriest bijna zes  graden en het is muisstil. Het lijkt alsof de winter veel geluiden dempt. De vrieskou geurt fris, prikt en tintelt in mijn neus, mijn gezicht wordt stijf van de kou. Het is heerlijk om juist nu een eind te gaan lopen. Ik loop mijn rondje over het laarzenpad, de polder door, langs Moeras en Bos, de knotwilgen glanzen in de zon ze zijn gesnoeid. Waar het anders zo modderig en zompig is, daar is nu goed te lopen, het lokt uit om steeds verder te gaan. De grond is bevroren en met sneeuw bedekt maar op de velden is ook al veel sneeuw gesmolten.

De knotwilgen zijn gesnoeid.
De knotwilgen zijn gesnoeid.

Een grote groep ganzen vliegt gakkend over. De lucht is helder blauw met flarden witte wolken. Je ziet de kou in de lucht. Enkele wandelaars lopen in de verte, de sneeuw lokt mensen naar buiten! In de verte tuft de trein naar Nieuweschans.

Het Scharlakenbos in Haren, waar grote omgevallen bomen hun kringloop volgen.
Het Scharlakenbos in Haren, waar grote omgevallen bomen hun kringloop volgen.

De volgende dag wandelen we verder naar het Scharlakenbos. We bereiden de wandeling van de woensdag wandelclub voor. Hier willen we morgen ook met hen naartoe lopen, zou dat kunnen? We lopen het hek door, het pad is hard bevroren en het nodigt uit om helemaal naar het eind te lopen, daar waar de dikke rijp de struiken en bomen siert. “O, wat mooi, zeggen we stil tegen elkaar”, verrast kijken we om ons heen naar de stille witte wonderwereld..  Met dit weer kunnen we nu overal over de bevroren modderige paden lopen. Dit mooie kleine bos waar je kunt verdwalen, zo dichtbij huis met zijn vele bomen, boomwallen en vogelgeluiden trekt ons naar ieder paadje. We klauteren over boomstammen, lopen langs de buitenrand en verwonderen ons over de sprookjesachtige sfeer.

De takken van de bomen en struiken zijn met rijp bedekt.
De takken van de bomen en struiken in het Scharlakenbos zijn met rijp bedekt.

In de hoge mistige bomen hangt een sinistere sfeer, poedersneeuw ligt op de grond, de takken van grassen en struiken zijn met ijzel bedekt, mooi, mooi, mooi! We lopen verder langs de hele buitenrand van het bos. Het is al bijna donker als we het bos verlaten. Heldere vogelgeluiden blijven achter in dit stukje puur natuur. Buiten zijn geeft lekkere trek. Ik denk opnieuw aan vroeger, aan het zondagse suikerbrood en die lekkere truffels die we met Oudejaarsdag maakten. In mijn warme keuken ga ik aan de slag met het recept vanuit mijn geheugen.  Extra lekker leuk ik het op met mijn eigen fantasie, slagroom zonder room van Dr. Oetker,  rum, cocos, rozijnen, havermout, vanille, mmmm. In de koelkast moet het opstijven daarna  draai ik er mooie kogeltjes van, tot slot rol ik ze door cacao met basterdsuiker. Het handeltje gaat terug in de koelkast. Dit is voor de woensdag wandelclub van morgen. Lekker bij de koffie met suikerbrood. Lang leve de winter!

Het zal de woensdag wandelclub wel smaken.
Het zal de woensdag wandelclub wel smaken.
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s