Kabouterpad Ecomotion in Kolham, een aanrader!

.

Het is herfstvakantie, tijd voor vallende bladeren, paddenstoelen en.. niet te vergeten kabouters!
De kabouters zijn niet ver weg. Daar zitten ze, Quinten van drie en een half en nichtje Jolijn die een jaar ouder is, bij ons in huis. Zie ze zitten met de kaboutermuts op, klaar om naar het bos te gaan om te duiken in de wereld van de kabouters. Heerlijk dat Quinten bij ons logeert. We hebben meer dan een  maand voor Quinten mogen zorgen, we missen hem en hij ons en o, wat is je huis daarna dan stil zonder hem.. Logeren is de oplossing, fijn voor hem en ons. Gelukkig is mini broertje Mathis nu thuis, uit het ziekenhuis.. ongelooflijk een wonder en zo fijn..!

Ritss, knirp, gaat het onder onze laarzen. Kleurige bladeren wapperen onder onze voeten omhoog als we een lang pad aflopen naar de riante boerderij van Ecomotion bij Kolham, http://www.ecomotion.nl

Een groot kasteel in Kolham, dat is spannend !

Een kabouterpad lopen in Kolham, hoe zal dat zijn? Het is gelijk al spannend. We lopen rechtdoor, langs de vlag van Ecomotion bij de stille boerderij, een heuse kasteeltoren prikt in de lucht. Wat is dit? Zien we dat goed, staat daar echt een kasteel voor ridders en prinsessen? “Ik wil een ridder zijn”, zegt Quinten. “En ik een prinses,” klinkt het uit het mondje van Jolijn. Ik krijg een vakantiegevoel van de camping met nog enkele caravans die hier staan. De bomen ruisen. Het frisgroene gras buigt met de wind mee. Het ruime uitzicht verder naar het weidse land en de bosrand doen mij vanzelf omhoog kijken. Prachtig, wat is hier veel ruimte voor  mooie luchten! Wolken schieten door de lucht, de zon schittert er voorzichtig tussendoor.

Zien we daar paddenstoelen?

We kijken om ons heen. Een vriendelijke gastvrouw loopt op ons af. “Jullie komen vast om het kabouterpad te lopen,” horen we haar zeggen. In de gezellige ontvangstruimte krijgen we informatie, rode puntmutsen die kabouters dragen, en een knapzak voor op de rug met wat lekkers voor onderweg. Gewapend met een opdrachtboekje en kralenketting die ons de route wijst gaan we op pad. Wat is dit een hartelijke ontvangst, een blij gevoel stroomt bij me naar binnen.

De kabouters langs het pad wijzen ons de weg.

We lopen langs de ophaalbrug bij het kasteel over het bruggetje naar de blauwe kabouter, het is de kleur van de eerste kraal op de ketting. De eerste verrassing is al in aantocht. In een lange rij komen er pony’s aanlopen, kinderen zitten er stralend op en ze zeggen: “Willen jullie de pony’s aaien, het mag hoor!” Onze kabouters met hun rode wangen en neus zijn niet zo stoer, ze durven het niet, die pony’s lijken toch wel erg groot! In de verte zien we de volgende groene kabouter en daarna een gele al staan! Dit stimuleert onze kabouters om hun ‘vriendjes kabouters’ op te zoeken. Houten paaltjes zijn creatief omgetoverd tot kleurige kabouters. Verdeeld over de route staan zes grotere rode kabouters met een lange witte baard. Als een dikke rode kraal ons daar brengt gaat het opdrachtboekje open met steeds weer een andere opdracht. Zintuigen en fantasie worden door de opdrachten geprikkeld. Wij vinden dit alles erg spannend.

Nog een oude spoorbaan. Reizen kabouters met de trein?

Het is een aardigheid, we genieten. Jolijn houdt de kralenketting stevig vast, Quinten trekt lange boomstammen achter zich aan. Wat is dit een spannend mooi kabouterpad! Verdwalen kan niet. De route loopt door een rustig bos, langs een zandplas en weer terug naar de boerderij en kasteel van Ecomotion. Het is fantastisch leuk, we zien enorm veel witte en bruine paddestoelen. We zingen spontaan heel wat kabouterliedjes en fantaseren bij een omgevallen boom dat daar onder toch echt wel een kabouterhuisje is. Alles wat we zien inspireert ons tot iets van het kabouterleven.

Er staan dit jaar ontelbaar veel paddestoelen in dit bos.

Kabouter Jolijn en Quinten lopen hand in hand als het echt wel een beetje donker en spannend wordt. Het drinken en de koek smaakt heerlijk. Al lopend met de kralenketting weten we dat we bijna op het eind van het kabouterpad zijn. Ik zie de schatkist die we moesten zoeken en ik hoor een stemmetje: “Oma, mogen we nog in het kasteel?” Onze gastvrouw komt er al met de sleutel van het kasteel aanlopen. Dit is toch wel reuze spannend! We klimmen heel wat smalle donkere trapjes af en laten ons dan naar beneden achter de tralies in de kelder van het kasteel glijden. Of we kruipen door een kast, klimmen omhoog en omlaag naar nog andere spannende ruimtes in het kasteel. O, wat is dit alles toch weer verrassend spannend en mooi om te beleven!

Allemaal geheime gangen in het kasteel.

Teun, zoontje van onze gastvrouw helpt de kabouters de weg terug te vinden. Met twinkelende ogen en glimmende gezichtjes leveren de kabouters hun knapzakken weer in en ze krijgen een steentje. Kabouters laten immers vaak hun steentje achter zich vallen om de weg terug weer te vinden? Binnen in de ontvangstruimte staat een grote verkleedkist. Onze kabouters worden omgetoverd tot een prinses en ridder, ze spelen hun spel. Wij drinken een kopje koffie en genieten van de gastvrijheid op deze bijzondere locatie.

Onze gastvrouw tovert de kinderen om in prinses en ridder.

Het is tijd om naar huis te gaan. Ik kijk nog eens om me heen en denk bij mezelf: “Als ik mijn klas nog had, dan zou ik hier zeker komen. Het is een super leuke locatie voor een buitenactiviteit! ”

We hebben van het kabouterpad nog een kort filmpje gemaakt.
Wil je het zien? KLIK HIER

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s