Fietsrondje Opeinde, langs mijn geboortegrond!

“Ans, zullen we een rondje fietsen? We hebben een tijd niet gefietst, ik heb een tocht uitgezocht in mooi Friesland in de omgeving van jouw geboortegrond!”
Mijn hart maakt een sprongetje, oei, wat heb ik daar een zin in!

Fietsroute “Eernewoude en omgeving”. We starten in Opeinde bij Drachten, langs de Leijen, Bergumer meer, langs Garijp en Prinses Margietkanaal naar Eernewoude. Vervolgens via het Nationaal Park “de Alde Feanen” door Oudega naar eindpunt Opeinde.

Deze zomer kenmerkt zich voor ons als een klus-verfzomer. Weken lang zijn we druk bezig met allerlei werkzaamheden. Ons eigen huis thuis heeft achterstallig verfwerkzaamheden, we passen op kleinkinderen en ze komen logeren.
En.. we willen nog helpen zodat onze kleindochters een eigen kamer hebben in hun huis als ze terug komen van vakantie. Natuurlijk is een zolderverdieping afwerken in zomerse hitte een heel karwei, maar o wat maakt zoiets een mens blij en wat geeft het veel voldoening! In gedachten zie ik weer dat filmpje voor me. De reacties van Sara en Lizzie met een blinddoek voor liegen er niet om. De blinddoek gaat af en ze zien hun eigen nieuwe kamer en speelplaats op zolder. . verbaasde stille blijde gezichtjes..

Bij de kerk ‘De Kandelaar’ is parkeerruimte. Wat bijzonder, ik ben in Opeinde, de plaats waar ik geboren ben! Gekleed in onze fietskleren halen we de fietsen van de auto. Het is er druk met keurig aangeklede kerkmensen, het is tijd voor hun tweede kerkdienst. Ze groeten ons vriendelijk en ik wens ze een goede dienst. Ik kijk om me heen en word blij van deze echt Friese groene omgeving, boerderijwoningen, landerijen en groen veel groen!

We rijden langs de straatweg, steken de brug over. Nieuwsgierig kijk ik om me heen want hier vlakbij stond vroeger het huisje waar ik als baby woonde. Op het eind van deze tocht zullen we de plek waar dat huisje stond gaan zoeken.

IMG_20180826_142915800
Heel veel schapen langs de Opeindervaart.

Al snel fietsen we Opeinde uit, we rijden nu over een mooi schelpenpad. Aan weerskanten lopen schapen, heel veel schapen. Dromerig kijken ze me aan. Het is lichtbewolkt fris zomerweer met best wel een windje. We fietsen langs de Opeindervaart die uitmondt in het meer De Leijen. Er zijn veel zondagsfietsers, het oogt gezellig, de mensen groeten elkaar. Ik moedig wiebelende kinderen op hun fietsje in het Fries aan:”O, wat kan jij al goed fietsen, knap hoor!”

IMG_20180826_162325686_HDR
Een skûtsje in de buurt van het Bergumermeer.

Met flinke tegenwind fietsen we een kaarsrecht stuk langs groene landerijen, het Bergumermeer, Prinses Margrietkanaal en de Wijde Ee. We fietsen door het dorpje Suameer dat bekend stond als de plek waar de stinkfabriek, een destructiebedrijf stond. Gelukkig is aan de stank een einde gekomen door zuiveringstechnieken. Hier fietsen door dorpjes met herinneringen aan vroeger is voor mij opperst genot! Ik zie een bordje met Garijp en later Suawoude er op. O, ik zou er graag even doorheen willen fietsen en kijken naar de boerderij en huizen waar familie van me woont maar.. daar is geen tijd voor. We moeten door omdat er regen verwacht wordt en we willen niet te laat thuis komen. Het is prachtig om steeds maar weer langs het water over de schelpenpaadjes te fietsen. We zien ook bordjes waar je met een pont over kunt steken. Ja, die Pontjesroute, die wil ik ook nog eens doen..

Er liggen veel motorboten aangemeerd, we naderen immers Eernewoude, bekend om zijn watersport en Skûtsjesilen! Mensen zitten gezellig bij elkaar, drinken wat, ik hoor vrolijke stemmen. Ook bij verschillende boerderijen is feeststemming, vlaggetjes versieren de tuin en het terras. Al snel fietsen we door het gezellige dorp met campings, en vele terrassen.

IMG_20180826_164133828_HDR
Veel zeil- en motorboten bij Eernewoude.

Het gebied om ons heen verandert. Via veel slingerwegen belanden we in het Nationaal Park De Alde Feanen. Wat is dit een speciaal gebied met sompig moerasland, zijn eigen begroeiing , vaargeulen en water, al maar water. Het weidse uitzicht over het grote water tot het moerasbos, met zijn prachtige Friese luchten, dit is top genieten.. Ik hoor vogels fluiten, riet buigt met de wind mee. Al dit open water is vroeger ontstaan door vervening. O, wat moesten de mensen hard werken en ze woonden ook zo armoedig met grote gezinnen in verveningshuisjes..

IMG_20180826_172934654_HDR
Uitzicht op het Nationaal Park “De Alde Feanen”, 2300 ha. laagveen moeras.

We beklimmen de 13 meter hoge uitkijktoren ‘Romsicht’. Verbaasd kijken we naar het prachtige uitzicht op de Jan Durkspolder en de Alde Feanen. De toren met een rieten dak dat uit de polder is gewonnen, is gebouwd op het fundament van een boerderij met de naam ‘Romsicht’. In 1976 is de boerderij afgebroken, je kunt goed zien waar de stallen stonden. In gedachten denk ik: “Hoe leefden de bewoners hier heel vroeger? ”
Het wordt later en kouder. We fietsen stevig door en laten de Alde Feanen achter ons. Oudega is een leuk dorp met nog een bewaard rechthuis uit 1664, vrouwe Justitia pronkt hoog op de gevel. De mooie oude romaanse dorpskerk uit de 12e eeuw, de Sint- Agatha, trekt ons oog al van ver, deze kerk willen we graag van binnen zien maar de deur is gesloten.

IMG_20180826_175525900_HDR
Het voormalige Rechthuis van Smallingerland in Oudega.

Al mijmerend fiets ik verder. Het duurt niet lang meer, ik herken weer mijn geboortegrond. Ineens zie ik een zandweg met een bord Legauke er op. “Freek, hier moet ik zijn”, zeg ik. “Nee , we moeten nog verder de weg af fietsen en dan het pad Legauke rechts inslaan”, is het antwoord. Mijn fietstempo gaat nu vanzelf omhoog, ik hoop zo de plek te vinden waar het huis stond waar ik geboren ben! Ik sla bij het bewuste deel van de Legauke rechts af en Freek fietst de brug over om vanaf de overkant foto’s te nemen. Ik kijk speurend om me heen, ik zie geen levend wezen. Het water van de Opeindervaart kabbelt rustig, vogels fluiten en verder is het muisstil. “Wat een rustige vredige stilte is het hier, denk ik. Nu begrijp ik waarom ik zo van stilte en water houd..” Ik fiets en loop het zandpad af, speurend kijk ik rond. Er staan niet veel huizen. Het is duidelijk te zien dat hier vroeger kleine huizen stonden. Nu zijn ze allemaal groter, modern verbouwd. Ik zie een huis met de naam Idylle, popperige gezellige ramen. Duidelijk is er een ouder huis van vroeger in te herkennen. Zou dit de plek zijn die ik zoek? Ernaast staat een nog veel groter huis. “Nee, denk ik dit is het zeker niet, ongezellig..” Ik fiets nog een eindje verder naar het groen en op het eind staat een boerderij. Ik durf niet verder te gaan, het lijkt me allemaal nogal privé. Een beetje somber fiets ik terug naar Freek aan de overkant van de vaart. Nee de plek die ik zoek heb ik niet gevonden en toch ben ik er zo dichtbij. Ik voel het verleden, mijn ouders, broer en zusjes die hier speelden. “Ach, waren ze hier maar gebleven, denk ik bij mezelf. Zouden ze er gelukkig geworden zijn?”

IMG_20180826_153400301_HDR
We hebben een rondje gemaakt, maar we hebben het idee dat we wel veel tegenwind hebben gehad. Dit is Friesland, het gebied voor de zeilboten.

Freek staat te praten met een bewoner uit dit dorp. Hij vraagt zich natuurlijk af waarom die vreemde snoeshaan foto’s van zijn prachtige boot en omgeving maakt. Is die man wel te vertrouwen? Freek legt hem uit wat we hier doen en ik vertel dat ik hier geboren ben. Ik denk:”Jij bent een bofkont om hier in een mooie huis te wonen met je boot zo dichtbij. Ik vraag hem hoe het is om hier te wonen.
Ik hoor hem vertellen over de strijd tussen Openbaar en Christelijk onderwijs en.. dat ze nu samen onder één dak werken. Er zijn geen winkels in het dorp, het is er rustig en stil maar, ja, het is ook best wel een beetje saai.. Nee, denk ik, veridealiseer het wonen hier maar niet.”

Weer thuis lees ik over het drama dat zich afspeelde in de Tweede Wereldoorlog op de boerderij op het eind van de Legauke vlakbij ons huis.. Er waren veel onderduikers in deze boerderij. Op 21 november 1944 was er een Duitse overval. De twee broers en een onderduiker werden gedood.. ook de Duitse commandant overleed.. Later kwamen de Duitsers terug. Ze namen al het vee en wat van waarde was mee en staken de boerderij in brand..
De boerderij werd in mijn geboortejaar herbouwd en op de gevel prijkt de naam ‘De Oerwinning’ !( De Overwinning)

De dag na deze fietstocht ontvang ik een bericht van mijn zus Binnie waarin ze vertelt dat het huis naast de boerderij ‘De Overwinning’ de plek is waar ik geboren ben.. Daar ga ik nog eens naartoe!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s