Winter in de Kwade Hoek.

Het is vandaag een stille grijze dag. Kerst met zijn schitter en glitter gloeit en smeult nog na. Het was fijn. Ik heb al mijn kinderen en kleinkinderen gezien. Zonder hen zijn deze dagen leeg. Ik denk aan vorig jaar toen wij als gastouders met een Kerstrijncruise mee waren. Het was fantastisch, en toch.. er ontbrak iets. En dat zijn zij die me lief zijn. Tja, die reis had ook nog eens zo’n plotselinge nare afloop doordat het schip een brugpijler ramde..


Een paar dagen geleden scheen de zon nog en zag het duingebied er heel anders uit.

Twee dagen geleden scheen de zon. Prachtig, zoiets voelt alsof het lente is. Elke dag gaan we naar buiten. Freek gewapend met fototoestel en ik zet mijn ogen en oren op scherp. Het is hier op de Kop van Goeree zo ongelooflijk mooi.  We lopen vanaf Havenhoofd naar de Kwade Hoek over dat stille hoge pad met het uitzicht over de slikken naar de overkant, Voorne- Putten. Altijd op het eind van de dag komt hier een enorm zwerm ganzen al gakkend over vliegen.. Prachtig, ze blijven bij elkaar, zoeken een slaapplek voor de nacht..

Bij de parkeerplaats lopen we gelijk het hoge pad op. Ik werp een blik naar rechts. Natuurlijk kijken we naar het mooie uitzicht op het natte gebied van het  laarzen pad. De hoge grassen met hun oker gele pluimen buigen  met de wind mee. De natte grond is glibberig. “Pas op voor uitglijden”, zeg ik. In de verte hoor ik jagers schieten. Ik krijg er koude rillingen van. “Bah, wie heeft daar nu plezier in, argeloze dieren doodschieten, om er geld mee te verdienen,  wie lust nu zoiets?”


Als de zon niet schijnt zijn de kleuren heel anders, maar ook mooi ..

De kleuren om ons heen zijn winters olijfgroen, okergeel en bruin. De lucht is sinister en dreigend koud. We lopen rechts het lange pad af naar het eind van de Kwade Hoek naar het strand. We lopen over een hoog duin naar het strand. Steeds is het stil, geen mens te bekennen. Maar nu, aan het strand, daar zijn ze. Hele families die met deze feestdagen bij elkaar zijn om samen deze dagen te vieren. Een klein jongetje huilt. Kletsnat staat hij daar. Hij zit onder de natte slikkerige strandgrond, ijskoud, een trillerig ventje, blote voetjes in de laarzen. Zijn moeder vlijt haar lange mantel om zijn magere schoudertjes en haar warme roze sokken gaan over de koude rode voetjes..  Het snikken gaat over in een schril lachje..


Groene mossen in de vochtige duinvalleien.

Wij lopen, lopen en lopen verder. We klimmen een eind verderop een hoog duin over. “O, wat mooi!”, zeggen we. Een mysterieus spierwit pad, alsof het sneeuw is, kijkt ons uitnodigend aan. Hier wil ik zijn, ook al is dit geheime pad verboden terrein. Wat is het stil, het lijkt alsof de stilte en de weidsheid rust en vrede met zich mee brengt.  Ik zie water verderop. De zee wordt hier naar binnen gelokt door de doorgang tussen de duinen.  Verse sporen van een ree maken me nieuwsgierig. Ik loop verder en verder tot daar waar het water met een diepe brede geul zich naar binnen slokt.  Het smalle paadje achteraf waar je echt wel natte voeten krijgt, ook al draag je laarzen, is nog de enige optie. Het is nog een eind lopen terug naar de bewoonde wereld.  De stilte van de avond en nacht doet zijn intrek. Je zou er haast van gaan fluisteren..


In het duinzand zien we de afdruk van poten van reeën, maar we zien ze niet.

De volgende dag  neem ik na een lange wandeling de kortste weg terug door de duinen. Opnieuw langs een geheim pad waar je eigenlijk niet lopen mag. Ik houd van geheime paadjes, mijn nieuwsgierigheid wint het van terugkeren naar het brave rechte pad. Ineens spreekt iemand achter me, me aan. Hij werkt bij de Delta Kust, en hij loopt nog even een rondje. Hij vertelt dat dit geen doorgaande weg is. Ik houd me van de domme, zeg dat hij zo’n prachtige droomwerkplek heeft en dat ik van geheime paadjes en verrassingen houd.  Hij opent het hoge hek voor me en groet me met een twinkeling in de ogen..!

Een gedachte over “Winter in de Kwade Hoek.

  1. Goed bezig Anneke. Hartelijke caminogroeten aan Freek. Ik wens jullie een heel fijn nieuw jaar. En……. alle jaren zijn uniek dus dat wordt er ook weer een. Ik blijf graag je verhalen lezen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s