Vroege lente van 2019 op de Kop van Goeree.

Elke keer als we na ruim drie uur rijden met een volgeladen auto ons park De Goede Reede in rijden ben ik blij, we zijn er weer! Stilte en rust komt me tegemoet als ik uit stap.

De eerste blik is kijken naar de tuin, hoe ziet alles er uit? Ik hoopte het krentenboompje in bloei te zien maar alles is al uitgebloeid. De hortensia’s met hun zachte teergroene bladeren lachen me toe. De zeedennen zijn mooi groen en de schelpenpaadjes doen me naar de zee verlangen. De klep van de auto gaat open en snel tillen we alle kratjes waar we alle spullen mee vervoeren naar binnen. We zijn op elkaar ingespeeld, dit klusje doen we immers al jaren.

Meestal komen we ’s avonds aan als het al donker is.

Er zaten huurders in ons huisje. Gelukkig, alles ziet er netjes uit! Morgen ga ik wel schoonmaken en het beddengoed wassen. Sinds kort verhuren we ons vakantiehuisje zo nu en dan. Niet veel, want we willen vooral zelf genieten van deze plek en omgeving. De kinderen en kleinkinderen hebben we nu dichterbij en dat was ook een reden om dit vakantieverblijf te kopen. De kratjes zijn leeg. Alle spullen hebben we snel ingeruimd, tijd voor een wijntje!

Als ik wakker word zie ik het licht van de zon achter de gordijnen. Het is werkelijk ongelooflijk, die zon schijnt hier graag en veel! Het lijkt alsof de invloed van de zee de wolken vanzelf doet oplossen, de zon gaat het heel vaak winnen!

Natuurlijk zijn er ook grijze dagen, elk weertype heeft zijn eigen sfeer. De elementen meemaken aan zee heeft wat. Ik denk aan de keiharde storm met code rood in maart. We stonden bij het wilde opspattende water van de Grevelingen. Ongelooflijk wat een krachten kwamen er los! De vele masten op de boten lieten een onheilspellend geklingel horen. Het diep bijna zwarte water schuimde, kolkte en beukte met geweld tegen de rand. Er was geen mens te bekennen. In de luwte van het Clubhuis De Reddingsloods stond ik naar dit geweld te kijken, het was ijskoud!

Ruim windkracht 10 bij de binnenhaven van Ouddorp op het Grevelingenmeer (grootste zoutwatermeer van west Europa). Hoewel onze auto hoog op de dijk staat zijn de ramen na een uur wit van het zoute opspattende water. En dat geldt ook voor de camera lens.

Nu, eind april zijn er al mooie warmere dagen. We vervelen ons geen minuut. Er is zoveel te genieten. Natuurlijk zijn er ook klusjes te doen. Na de winter vraagt de tuin aandacht. Freek gaat met de elektrische snoeischaar aan de slag. Alle siergrassen en lampenpoetsersgrassen krijgen een beurt. Bergen snoeiafval doe ik in de kruiwagen en ik breng het weg waar het hoort, naar de bak voor tuin afval. Dat ruimt lekker op! De komende week zet ik de puntjes op de i. Het is fijn om zo nu en dan even in de tuin te werken. Binnen een paar weken wint de groene kleur het in de tuin. Wat groeien de planten snel nu het warmer wordt! We hebben een tuin waar veel bloemen geuren en kleuren en waar vlinders zich thuis voelen. Na gedane arbeid is het goed rusten! De luie tuinstoelen gaan uit de schuur, ik richt me naar de zon, sluit mijn ogen en.. ik ben in dromenland!

We zien de ondergaande zon goud kleuren, zoals hier in de duinen van het waterwingebied van Goeree-Overflakkee.

We willen de zon in de zee zien zakken. We lopen omhoog bij het paadje bij de Kwade Hoek. Stilte, stilte en stilte, het is hier het rijk van de stilte. Wel hoor ik enkel vogelgeluid. Verder is er geen mens te bekennen, heerlijk! We lopen een rondje over het groene graspad. Alles ziet er nog wintergroen uit. Straks na de lente is het hier altijd een feest want dan is het één en al kleur van wilde bloemen, de lila heemst, koninginnenkruid, het gele heelblaadje, rode ogentroost, bitterling en nog veel meer! We lopen nu het natte pad af, daar waar de zee in de winter naar binnen stroomt. De zon schijnt met zijn laatste stralen in de kreek. Prachtig, wolken weerspiegelen in het water van de kreek, het lijkt alsof ze er bovenop liggen. We lopen verder het weidse strand op. Betoverd door de gouden zon blijven we staan. Wat is dit weer een wonder! Nooit is het hier hetzelfde, altijd weer is het zo mooi anders.

Er zijn verschillende slufters in het buitendijkse gebied de Kwade Hoek waar het zeewater bij storm en springtij naar binnen stroomt..

Freek voelt zijn foto moment. Hij heeft tijd nodig en ik heb geduld. Het is hier te mooi om ongeduldig te zijn. Ik geniet van deze plek. Zand, zee en strand ze vervelen me nooit. Ik kijk om me heen. Altijd heb ik wel een plastic zakje in mijn jaszak. Mooie grote en kleinere witte schelpen kan ik niet laten liggen. Ze komen goed van pas voor onze schelpenpaadjes. Ik buk me en raap ze op. Eén voor één glijden ze in het plastic zakje. Met dikke uitpuilende jaszakken loop ik verder. Freek is klaar. Hij heeft zand, zee, duin en de zonsondergang gevangen in zijn foto’s.

Ik zoek mooie schelpen op het brede strand.

We wandelen nog een rondje achter de duinen, daar waar het zand sneeuwwit is. Ik zie sporen van reeën in het spierwitte zand. We lopen kilometers verder over een smal pad richting de vuurtoren. Wat is het weer heerlijk om in deze stilte te wandelen! We slaan veel verder links af om door de duinen in het waterwingebied te komen.

Mooi uitzichtpunt op zee vanaf het hoge duin bij het waterwingebied, maar in de verte zie ik heel donkere wolken aankomen.

We lopen het lange pad af richting een mooi uitkijkpunt. Verderweg zie ik het bos waar je zo goed verdwalen kunt. We klimmen het hoge duin op naar de bankjes waar je zo’n mooi uitzicht op zee hebt. Het kan niet lang meer duren. “O, wat kleurt die lucht fantastisch rood-oranje met bijna lila tinten als ik mijn ogen dichtknijp!”,denk ik. Nu zien we de zon in de zee zakken, pssst het lijkt alsof ze sissend de zee in zakt..

Daar zijn de inktzwarte wolken als de zon sissend in zee zakt.

We zijn koud geworden, het zal nu snel donker worden. Wij lopen nu dwars door de duinen van het waterwingebied terug naar de parkeerplaats. Ik hoor al vogelgeluiden. Als de lente wat verder is dan wil ik altijd hier bij ‘mijn vogel bosje’ wandelen want o, wat hoor ik dan veel vogelgezang, zelfs de nachtegaal hoorde ik eens!

Weer thuis drapeer ik de witte schelpen op het smalle paadje. Binnen in ons huisje is het lekker warm, mijn wangen zijn rozig door zon en zee. Dat wordt lekker slapen straks!

Advertenties

Een gedachte over “Vroege lente van 2019 op de Kop van Goeree.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s