Wandel je mee op het Pinksterpad van Goeree-Overflakkee?

Mijn oog valt op de volgende tekst: “Het Pinksterpad is een inspirerende wandeltocht van 5 of 10 kilometer op Tweede Pinksterdag. Onderweg krijgen de deelnemers zo nu en dan iets aangereikt, een foto, spreuk of gedicht dat tot nadenken stemt of een gesprek op gang kan brengen. Iedereen is welkom, het Pinksterpad is open voor groot en klein!” We hoeven niet lang na te denken. Nu we toch in de buurt zijn willen we dit wandelfeest wel eens meemaken.

Het belooft vandaag 10 juni mooi droog weer te zijn, gelukkig, regenkleding is overbodig. Toch gaan de ruitenwissers in de auto heen en weer, het regent. Maar wij hebben er vertrouwen in en als we Dirksland in rijden is het droog. Bij de Hervormde Kerk is het een vrolijke drukte. Ik zie hele gezinnen met baby’s in kinderwagens en kleine kinderen op loopfietsjes. Ook zijn er ouderen in rolstoelen. Ja, deze wandeltocht is open voor iedereen en dat is toch wel heel bijzonder.

Wat een organisatie is er nodig voor dit festijn! Er worden lichtgevende hesjes uitgedeeld en vrolijke ballonnen. Ik zie buiten toiletcontainers staan. Koffie en thee staan klaar en daarna wordt iedereen voor de opening in de kerk verwacht. Het is een volle bak! Er wordt gezongen en informatie gegeven. En dan, klokslag half twee gaan de deuren wijd open. De ☀️ laat zich zien en de wandeling kan beginnen!

Oei, wat een donkere wolken. Ik (fotograaf) kijk op het schermpje van buienradar. Maar de molenaar uit Ouddorp, die naast mij loopt, heeft zijn eigen ervarings-schermen met meer dimensies, zoals wolken, wind, temperatuur, luchtvochtigheid.

.

Ik verbaas me er over hoe snel alle mensen vertrokken zijn. We zien een lang kleurig lint van wandelaars voor ons. Vrolijke ballonnen wapperen met de wandelaars mee en de gele hesjes zijn voor de veiligheid duidelijk zichtbaar. Wat een grappig gezicht, kleine kinderen met een lach op hun gezicht snellen op hun loopfietsjes vooruit! We lopen door mooi Dirksland langs het water dat vroeger naar de zee ging. Ik zie veel groen bouwland, we lopen veel over dijken met een mooi uitzicht.

We lopen langs dijken, mooie uitzichten …

In de verte aan de horizon zie ik lange rijen populieren. Het is leuk om in Overflakkee te lopen. Meestal wandelen we in de Kop van Goeree langs de duinen en het strand maar ook hier op Overflakkee is genoeg moois te zien, je zou het zomaar kunnen vergeten. We lopen lekker stevig door. Dat kan goed, er is genoeg ruimte om anderen in te halen. De organisatie is echt top. Ik zie EHBO mensen met hun blauwe koffertjes voorbij fietsen. In de verte bij een grote boerderij is de eerste stop. Fantastisch, daar staan ze, de vrijwilligers en uitdelers van drinken en appels. Iedereen loopt na een korte pauze verder.

Wij zien twee bekende gezichten. Ze zijn allebeide molenaar en ook nog eens familie van elkaar. Eens waren wij te gast bij de molenaar in de kleine ruimte van de molen in Goedereede. Wat was daar een bijzonder hartelijke gastvrijheid! Met hen wandelen we verder. Ontmoetingen zijn de ingrediënten voor onderweg. Het gesprek met de molenaar naast me gaat over Pinksteren vandaag. Wat zegt het ons, hoe leven we er mee? Pinksteren geeft liefde, blijdschap, vrede , vriendelijkheid, geduld en nog veel meer. Kunnen we liefde opbrengen als we ons geïrriteerd voelen? De molenaar met zijn stevig wandeltempo liep zelfs de 110 kilometer van de lange wandeling “De Omloop!” Stel je eens voor, dag en nacht doorlopen, dan moet je toch echt wel een doorzetter en enorme diehard zijn! Ik denk dat je als molenaar leert met de natuur te leven en dat niet alles voor de wind gaat. We komen familie van de molenaar tegen. Samen lopen we al pratend verder. Zo verdwijnen de kilometers vanzelf onder onze voeten.

De bijna 230 jaar oude sluis en sluiswachtershuis aan het kanaal van Dirksland, we zijn nu op de helft van de wandeling.

In de verte zie ik mooie lichte stenen van een boerderij. Het oude sluiswachtershuis of sasmeestershuis zoals het in 1791 genoemd werd, schittert in de zon. Wat een prachtige historische plek is dit! Het is het Sas van Dirksland.
Deze sluis tussen Dirksland en het Haringvliet uit 1791 heeft tot de jaren zeventig van de twintigste eeuw dienst gedaan als keer-, schut-, en uitwateringssluis. Nadat de Deltawerken de getijden wegnamen, werd het Sas voor het scheepvaartverkeer overbodig. Wat een belangrijke sluis was dit voor al het vervoer over het water naar Brabant. Ik klim bij de dijk de trap op om te genieten van het uitzicht. Ik zie een heel smal paadje, waar zou dat naartoe gaan? Vlakbij dit historisch verleden is onze volgende stop. Stoelen staan klaar, er is water te drinken en er zijn ook nog appels. Ja er is werkelijk aan alles is gedacht, is het niet fantastisch?

Bij de sluis is een pauzeplek met stoelen, water, appels en toiletten.

In het zonnetje is het heerlijk uitrusten. Er staat een tractor die een grote kar met veel zitruimte trekt. Kinderen en wie maar wil kan zo meerijden om weer teruggebracht te worden naar het beginpunt bij de kerk.

In de verte zien we de tractor met kinderen en ouders teruggaan na een wandeling van vijf kilometer.

Maar wij lopen weer verder om onze 10 kilometer route verder uit te lopen. Aan de overkant zie ik de volle tractor wegrijden. Wat hebben de bewoners van de boerderijen hier veel ruimte met geen enkele belemmering naar de horizon! De wind heeft wel altijd vrij spel. Felrode klaprozen, blauwe korenbloemen en duizenden witte margrieten wiegen in de zon met de wind mee. Er staan geregeld foto’s met spreuken er op langs de route om over na te denken. In de verte piept de kerktoren van Dirksland aan de horizon. We zijn al bijna weer terug, wat gaat de wandeling snel! Bij de kerk is de gastvrijheid groot. Koffie, thee, limonade en zelfs een bakje patat en of broodje knakworst of frikandel wordt aangeboden. De mensen zitten van dit pittig hapje in het gras te smullen en de kinderen spelen om ons heen. Er staat een grote fooienpot waar we onze gift in kunnen doen. “Zo’n Pinksterpad geeft wat, het verbindt mensen aan elkaar”, zeggen we als we weer naar huis rijden.

Na 10 kilometer komen we weer aan bij de dorpskerk in Dirksland, dit is het eind- en ook startpunt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s