Fietsend langs de Groninger Waddenkust, deel 1.

(Boven: Toren en Kerk in Uitwierde; bovenop de toren is er een prachtig uitzicht op de Eems/Dollard)

Soms weet je amper hoe mooi je eigen woongebied is. Het is stralend zomerweer. We stappen op de fiets en rijden door het weidse Groninger land waar we worden opgenomen door groene velden en blauwe luchten. De horizon wordt niet belemmerd, het is één en al horizon om ons heen.

Uitgestrekte graanvelden; er gaat niets boven Groningen.

Deze omgeving bewaart diepe geheimen. In de Romeinse tijd en de vroege middeleeuwen stroomde hier de rivier de Fivel,  die uitmondde in de Fivelboezem, een inham van de Waddenzee.  De naam Fivel betekent ‘de reusachtige’ of ‘de verschrikkelijke’. Waar we nu fietsen kon het dus met springvloed vreselijk spoken! Ongelooflijk, hoe zou het leven er hier hebben uitgezien?

Mariakerk Oosterwijtwerd.

Midden in de uitgestrekte velden zie ik al vanuit de verte achter groene bomen de verhoging van een wierde. Ik weet het, daar staat een bijzonder mooi kerkje. Het is de Mariakerk uit de twaalfde eeuw. Eens was dit een bedevaartsoort waar pelgrims kwamen. We fietsen door het rustige wierdedorpje Oosterwijtwerd naar de Mariakerk. Tegen de oude bakstenen muren staan allemaal fietsen. De kerkdeur gaat open, mensen lopen naar buiten het zonlicht tegemoet. Ja, er wordt veel in dit kerkje georganiseerd. “Het mantra zingen was mooi”, zegt iemand.  Vanuit de oogverblindende zon lopen we de donkere intieme kerk in. Midden in het gangpad staat een reuze grote kachel tussen veel donkerbruine kerkbanken, het koor van de kerk doet aan de katholieke tijd denken. Buiten, in de felle zon staat een picknickbank waar het heerlijk toeven is!

Karakteristieke Groninger Boerderij “de Korenaar” in Oldenzijl.

We fietsen verder over kronkelende landwegen langs gezellige huizen en grote herenboerderijen. Voor een bijzonder mooie naam op een zeer fraaie woonboerderij moeten we wel even stoppen. Op de gevel prijkt de naam “Nieuwenklooster”. Deze naam is gegeven als herinnering aan het kloostercomplex dat hier ooit heeft gestaan. “Wat bijzonder, hier stond rond 1200 het klooster van Emo van Romerswerf. Hij was de eigenzinnige neef van abt Emo van Bloemhof.  Door de moeilijke samenwerking en de problemen die er daardoor ontstonden is abt Emo van Bloemhof zelfs in november 1211 te voet naar Rome gegaan om zijn recht voor zijn klooster terug te krijgen. Op 6 juli 1212 kwam hij pas terug..

Middeleeuws stadje Appingedam met hangende keukens.

We fietsen verder met de herinneringen van onze eigen fietstocht naar Rome in onze gedachten. Er waait een frisse harde wind maar het is genieten in dit Groninger land. “Wel erg, denk ik. De boerderij van zopas staat door de aardbevingsproblematiek te koop voor een lage prijs..  We komen in Appingedam, de oude middeleeuwse stad aan het water. We rijden over de bruggetjes naar de witte hangende keukens.  De pakhuizen van vroeger werden woonhuizen, zo zijn die fraaie witte hangende keukens ontstaan. Al jaren geleden  was er een tv programma waar verschillende opnamen van deze hangende keukens te zien waren. Het gevolg was dat er vele toeristen naar Appingedam kwamen om dit moois te bewonderen. “Veel mensen dachten dat er honderden van die hangende keukens te zien zouden zijn. “O, wat was het een tegenvaller toen bleek dat ze op 1 hand te tellen zijn”, vertelt iemand ons met pretogen. In de Nicolaikerk vertelt de gids ons glunderend over de geschiedenis van deze prachtige hallenkerk. We zien hoge herenbanken die zelfs hoger zijn dan de preekstoel en we bewonderen de versierde bogen aan het plafond.

Moderne en avontuurlijke trap in de kerktoren van Uitwierde, welke via de klokken en uurwerk naar buiten uitkomt. Met mooi weer is zelfs het eiland Borkum te zien. (Deze foto heb ik gekopieerd van het architectenburo).

Wij fietsen nu een eindeloos lang stuk langs het Damsterdiep. In de verte zien we steeds rookpluimen van het industriegebied bij de Eemshaven. We willen graag zo dicht mogelijk langs de zeedijk fietsen maar dat is door werkzaamheden onmogelijk. In Uitwierde worden we op het volgende getrakteerd. We beklimmen de losstaande toren via de kunstige witte ‘belevenistrap’ die in 2013  een Dutch Design Award won! Bovenop  de kerktoren is een spectaculair uitzicht! We slaan de deuren van het balkon naar buiten open en.. we kijken verrast naar de landerijen, dijken en de blauwe zee! Via Holwierde rijden we het wierdedorpje Bierum binnen dat ook al zo verrassend mooi is. Bij de graven rondom de kerk die door een enorme steunbeer gesteund wordt rusten we een moment uit.

Toren en kerk in Bierum worden al eeuwen lang gestut, om omvallen te voorkomen.

Al deze wierdedorpjes zijn de moeite van een bezoekje waard. Het is overal muisstil. Er zijn piepkleine terrasjes en we vervelen ons geen moment. We fietsen o.a. door Spijk, Roodeschool, Eppenhuizen, Garsthuizen – Startenhuizen, Zeerijp en Leermens. Met bewondering kijken we naar de prachtige monumentale boerderijen.

Stokrozen in het dorp Eppenhuizen, het is hoog zomer!

Niet al deze dorpjes zijn wierdedorpen. Waar eens het water van de Fivelboezem lag, is land gewonnen. Deze dorpjes liggen niet op een verhoging. In Zeerijp genieten we van de grote kerk die er pronkt.
We zijn weer op ons eindpunt beland. Sinds juni 2009 behoort de Waddenzee tot UNESCO Werelderfgoed. De Waddenzee en het Waddengebied is uniek. Er gaat niets boven Groningen!

Rondje Groningerland

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s